सम्भेदकथा
सत्थ कप्पविचारेन,
कालो गच्छति धीमतं।
ब्यसनेन असाधूनं,
निद्दाय कलहेनवा॥
सोकठानसहस्सानि,
भयठानसतानिच।
दिवसेदिवसे मुळ्हं,
आवीसन्ति नपण्डितं॥
अतिदीघो महामुळ्हो,
मज्झिमोच विचक्खणो।
वासुदेवं पुरक्खित्वा,
सब्बेवामनका सट्ठा॥
न लोके सोभते मुळ्हो,
केवलत्तपसंसको।
अपि सम्पिहिते कूपे,
कतविज्जो पकासते॥
मदन्तदमनं सत्थं,
खलानं कुरुते मदं।
चक्खुसङ्खारकं तेजं,
उलुङ्कान मिवन्धकं॥
अत्यप्पमपि साधूनं,
सिलालेखेव तिट्ठते।
जलेलेखेव नीचानं,
यं कतं तंपि नस्सति॥
दब्बमप्पंपि साधूनं,
जलं कूपेव निस्सयो।
बहुत्तंपि असाधूनं,
नच वारिव अण्णवे॥
दुट्ठचित्तो पनाहिस्स,
कोधो पासाणलिक्खितो।
कुज्झितब्बे सुजनस्स,
जलेलेखा चिरट्ठितो॥
बालस्स जीवितं पापं,
मितरस्सि तरं भवे।
जनकायस्स राजाव,
राजधम्मोव राजुनं॥
सप्पादानं बली सीहो,
पुळावको ततो किप्पीलिका,
नरा ततो बली राजा,
सब्बेस मन्तको बली॥
भूपोण्णव ग्गि थी सिप्पि,
अभिज्झालुचपुग्गलो।
एतेसंपि महिच्छानं,
महिच्छिता अनिच्चता॥
निद्दालुको असन्तुट्ठो,
अकतञ्ञूच भीरुको।
सक्कुणन्तिन साचारं,
सिक्खितुं ते कदाचिपि॥
निद्दालु कामरामोच,
सुखितो भोगवालसो।
निच्छन्तो कम्मरामो च,
सत्तेते सत्थवज्जिता॥
समिद्धो धनधञ्ञेन,
कट्ठो दकतिणग्गिहि।
सब्बतो दुग्गतेनट्ठो,
तस्मा नदुक्कतं करे॥
पुञ्ञपापफलं यो चे,
नसद्धहति सच्चतो।
सो वे खिप्पंव अत्तानं,
आदासतलमानये॥
सम्परायिकमत्थं यो,
नसद्धहति चेपिसो।
आवासे सग्ग गामीनं,
माक्कभे किंनपस्सति॥
महन्तं वट्टरुक्खादिं,
खुद्दबीजं बहूफलं।
सक्खिकत्वा उदिक्खेय्य,
पुञ्ञपापकरो नरो॥
यस्स सल्लहुकं होति,
गुरुसक्कारमाननं।
तस्स सल्लहुकायेव,
विज्जासम्पत्तिसम्पदा॥
उपज्झाचरियानञ्च,
मातापितूनमेवच।
सक्कच्चं योनुपट्ठाति,
सुतो तस्सपितादिसो॥
देसे देसे कुलानीच,
देसेदेसे च बन्धवो।
तादिसं सहजा यत्थ,
देसं पस्सामिनेवतु॥
पुत्तंवा भातरं दुट्ठं,
अनुसासेय्य नोजहे।
किंनु छेज्जं करंपादं,
लित्तं असुचिना सिया।
बहुपुत्ते पिताएको,
अवस्सं पोसेति सदा।
बहुपुत्ता नसक्कोन्ति,
पोसेतुं पितरेककं॥
अतिजातमनुजातं ,
पुत्तमिच्छन्ति पण्डिता।
अवजातं नइच्छन्ति,
योहोति कुलगन्धनो॥
पञ्चठानानि सम्पस्सं,
पुत्तमिच्छन्ति पण्डिता।
जातोवा नो भरिस्सति,
किच्चंवा नो करिस्सति॥
कुलवंसो चिरं तिट्ठे,
दायज्जं पटिपच्चति।
अथवापन पेतानं,
दक्खिणंनुपदस्सति॥
अन्तोजातो धनक्कीतो,
दासब्योपगतो सयं।
दासाकरमरानीतो,
च्चेवन्ते चतुधा सियुं॥
दासा पञ्चेव चोरय्य-
सखञात्यत्तसदिसा।
तथा विञ्ञूहि विञ्ञेय्या,
मित्तादाराच बन्धवा॥
तयोव पण्डिता सत्थे,
अहमेवातिवादीच,
अहमपिति वादीच,
नाहन्तिच इमेतयो॥
विना सत्थं नगच्छेय्य,
सूरो सङ्कामभूमियं।
पण्डितद्धगू वाणिज्जो,
विदेसगमनो तथा॥
सम्मा उपपरिक्खित्वा,
अक्खरेसु पदेसुच।
चोरघातो सिया सिस्सो,
गुरु चोरट्टकारको॥
साधुत्तं सुजनसमागमा खलानं,
साधूनं नखलसमागमा खलत्तं।
आमोदंकुसुमभवंदधातिभूमि,
भूगन्धं नच कुसुमानि धारयन्ति॥
सट्ठेन मित्तं कलुसेन धम्मं,
परोपतापेन समिद्धिभावं।
सुखेन विज्जं फरुसेन नारिं,
इच्छन्ति ये ते नवपण्डिताव॥