११. जरावग्गो
को नु हासो [किन्नु हासो (क॰)] किमानन्दो, निच्चं पज्जलिते सति।
अन्धकारेन ओनद्धा, पदीपं न गवेसथ॥
पस्स चित्तकतं बिम्बं, अरुकायं समुस्सितं।
आतुरं बहुसङ्कप्पं, यस्स नत्थि धुवं ठिति॥
परिजिण्णमिदं रूपं, रोगनीळं [रोगनिड्ढं (सी॰ पी॰), रोगनिद्धं (स्या॰)] पभङ्गुरं।
भिज्जति पूतिसन्देहो, मरणन्तञ्हि जीवितं॥
यानिमानि अपत्थानि [यानिमानि अपत्थानि (सी॰ स्या॰ पी॰), यानिमानि’पविद्धानि (?)], अलाबूनेव [अलापूनेव (सी॰ स्या॰ पी॰)] सारदे।
कापोतकानि अट्ठीनि, तानि दिस्वान का रति॥
अट्ठीनं नगरं कतं, मंसलोहितलेपनं।
यत्थ जरा च मच्चु च, मानो मक्खो च ओहितो॥
जीरन्ति वे राजरथा सुचित्ता, अथो सरीरम्पि जरं उपेति।
सतञ्च धम्मो न जरं उपेति, सन्तो हवे सब्भि पवेदयन्ति॥
अप्पस्सुतायं पुरिसो, बलिबद्धोव [बलिवद्दोव (सी॰ स्या॰ पी॰)] जीरति।
मंसानि तस्स वड्ढन्ति, पञ्ञा तस्स न वड्ढति॥
अनेकजातिसंसारं , सन्धाविस्सं अनिब्बिसं।
गहकारं [गहकारकं (सी॰ स्या॰ पी॰)] गवेसन्तो, दुक्खा जाति पुनप्पुनं॥
गहकारक दिट्ठोसि, पुन गेहं न काहसि।
सब्बा ते फासुका भग्गा, गहकूटं विसङ्खतं।
विसङ्खारगतं चित्तं, तण्हानं खयमज्झगा॥
अचरित्वा ब्रह्मचरियं, अलद्धा योब्बने धनं।
जिण्णकोञ्चाव झायन्ति, खीणमच्छेव पल्लले॥
अचरित्वा ब्रह्मचरियं, अलद्धा योब्बने धनं।
सेन्ति चापातिखीणाव, पुराणानि अनुत्थुनं॥
जरावग्गो एकादसमो निट्ठितो।