४८. नळमालिवग्गो
१. नळमालियत्थेरअपदानं
‘‘सुवण्णवण्णं सम्बुद्धं, आहुतीनं पटिग्गहं।
विपिनग्गेन गच्छन्तं, अद्दसं लोकनायकं॥
‘‘नळमालं गहेत्वान, निक्खमन्तो च तावदे।
तत्थद्दसासिं सम्बुद्धं, ओघतिण्णमनासवं॥
‘‘पसन्नचित्तो सुमनो, नळमालमपूजयिं।
दक्खिणेय्यं महावीरं, सब्बलोकानुकम्पकं॥
‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं मालमभिरोपयिं [पुप्फमभिरोपयिं (सी॰ स्या॰ पी॰)]।
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं॥
‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता।
नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो॥
‘‘स्वागतं वत मे आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके।
तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे।
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा नळमालियो थेरो इमा गाथायो
अभासित्थाति।
नळमालियत्थेरस्सापदानं पठमं।
२. मणिपूजकत्थेरअपदानं
‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू।
विवेककामो सम्बुद्धो, गच्छते अनिलञ्जसे॥
‘‘अविदूरे हिमवन्तस्स, महाजातस्सरो अहु।
तत्थ मे भवनं आसि, पुञ्ञकम्मेन संयुतं॥
‘‘भवना अभिनिक्खम्म, अद्दसं लोकनायकं।
इन्दीवरंव जलितं, आदित्तंव हुतासनं॥
‘‘विचिनं नद्दसं पुप्फं, पूजयिस्सन्ति नायकं।
सकं चित्तं पसादेत्वा, अवन्दिं सत्थुनो अहं॥
‘‘मम सीसे मणिं गय्ह, पूजयिं लोकनायकं।
इमाय मणिपूजाय, विपाको होतु भद्दको॥
‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो।
अन्तलिक्खे ठितो सत्था, इमं गाथं अभासथ॥
‘सो ते इज्झतु सङ्कप्पो, लभस्सु विपुलं सुखं।
इमाय मणिपूजाय, अनुभोहि महायसं’॥
‘‘इदं वत्वान भगवा, जलजुत्तमनामको।
अगमासि बुद्धसेट्ठो, यत्थ चित्तं पणीहितं॥
३. उक्कासतिकत्थेरअपदानं
‘‘कोसिको नाम भगवा, चित्तकूटे वसी तदा।
झायी झानरतो बुद्धो, विवेकाभिरतो मुनि॥
‘‘अज्झोगाहेत्वा [अज्झोगहेत्वा (सी॰ स्या॰ पी॰)] हिमवन्तं, नारीगणपुरक्खतो।
अद्दसं कोसिकं बुद्धं, पुण्णमायेव चन्दिमं॥
‘‘उक्कासते गहेत्वान, परिवारेसहं तदा।
सत्तरत्तिन्दिवं ठत्वा [बुद्धो (स्या॰ क॰)], अट्ठमेन अगच्छहं॥
‘‘वुट्ठितं कोसिकं बुद्धं, सयम्भुं अपराजितं।
पसन्नचित्तो वन्दित्वा, एकं भिक्खं अदासहं॥
‘‘तेन कम्मेन द्विपदिन्द, लोकजेट्ठ नरासभ।
उप्पज्जिं तुसिते काये, एकभिक्खायिदं फलं॥
‘‘दिवसञ्चेव रत्तिञ्च, आलोको होति मे सदा।
समन्ता योजनसतं, ओभासेन फरामहं॥
‘‘पञ्चपञ्ञासकप्पम्हि, चक्कवत्ती अहोसहं।
चातुरन्तो विजितावी, जम्बुमण्डस्स [जम्बुसण्डस्स (पी॰)] इस्सरो॥
४. सुमनबीजनियत्थेरअपदानं
‘‘विपस्सिनो भगवतो, बोधिया पादपुत्तमे।
सुमनो बीजनिं गय्ह, अबीजिं बोधिमुत्तमं॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, अबीजिं बोधिमुत्तमं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, बीजनाय इदं फलं॥
‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे॰… विहरामि अनासवो॥
‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा सुमनबीजनियो थेरो इमा गाथायो
अभासित्थाति।
सुमनबीजनियत्थेरस्सापदानं चतुत्थं।
५. कुम्मासदायकत्थेरअपदानं
‘‘एसनाय चरन्तस्स, विपस्सिस्स महेसिनो।
रित्तकं पत्तं दिस्वान, कुम्मासं पूरयिं अहं॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं भिक्खं अददिं तदा।
दुग्गतिं नाभिजानामि, कुम्मासस्स इदं फलं॥
‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे॰… विहरामि अनासवो॥
‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा कुम्मासदायको थेरो इमा गाथायो
अभासित्थाति।
कुम्मासदायकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं।
६. कुसट्ठकदायकत्थेरअपदानं
‘‘कस्सपस्स भगवतो, ब्राह्मणस्स वुसीमतो।
पसन्नचित्तो सुमनो, कुसट्ठकमदासहं॥
‘‘इमस्मिंयेव कप्पस्मिं, कुसट्ठकमदासहं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, कुसट्ठकस्सिदं फलं॥
‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे॰… विहरामि अनासवो॥
‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा कुसट्ठकदायको थेरो इमा गाथायो
अभासित्थाति।
कुसट्ठकदायकत्थेरस्सापदानं छट्ठं।
७. गिरिपुन्नागियत्थेरअपदानं
‘‘सोभितो नाम सम्बुद्धो, चित्तकूटे वसी तदा।
गहेत्वा गिरिपुन्नागं, सयम्भुं अभिपूजयिं॥
‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं बुद्धमभिपूजयिं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं॥
‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे॰… विहरामि अनासवो॥
‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा गिरिपुन्नागियो थेरो इमा गाथायो
अभासित्थाति।
गिरिपुन्नागियत्थेरस्सापदानं सत्तमं।
८. वल्लिकारफलदायकत्थेरअपदानं
‘‘सुमनो नाम सम्बुद्धो, तक्करायं वसी तदा।
वल्लिकारफलं गय्ह, सयम्भुस्स अदासहं॥
‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं फलं अददिं तदा।
दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं॥
‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे॰… विहरामि अनासवो॥
‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा वल्लिकारफलदायको थेरो इमा
गाथायो अभासित्थाति।
वल्लिकारफलदायकत्थेरस्सापदानं अट्ठमं।
९. पानधिदायकत्थेरअपदानं
‘‘अनोमदस्सी भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो।
दिवाविहारा निक्खम्म, पथमारुहि [पीतिमारुय्हि (स्या॰)] चक्खुमा॥
‘‘पानधिं सुकतं गय्ह, अद्धानं पटिपज्जहं।
तत्थद्दसासिं सम्बुद्धं, पत्तिकं चारुदस्सनं॥
‘‘सकं चित्तं पसादेत्वा, नीहरित्वान पानधिं।
पादमूले ठपेत्वान, इदं वचनमब्रविं॥
‘‘‘अभिरूह महावीर, सुगतिन्द विनायक।
इतो फलं लभिस्सामि, सो मे अत्थो समिज्झतु’॥
‘‘अनोमदस्सी भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो।
पानधिं अभिरूहित्वा, इदं वचनमब्रवि॥
‘‘‘यो पानधिं मे अदासि, पसन्नो सेहि पाणिभि।
तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो’॥
‘‘बुद्धस्स गिरमञ्ञाय, सब्बे देवा समागता।
उदग्गचित्ता सुमना, वेदजाता कतञ्जली॥
‘‘पानधीनं पदानेन, सुखितोयं भविस्सति।
१०. पुलिनचङ्कमियत्थेरअपदानं
‘‘मिगलुद्दो पुरे आसिं, अरञ्ञे कानने अहं।
वातमिगं गवेसन्तो, चङ्कमं अद्दसं अहं॥
‘‘उच्छङ्गेन पुलिनं [पुळिनं (सी॰ स्या॰ पी॰ क॰)] गय्ह, चङ्कमे ओकिरिं अहं।
पसन्नचित्तो सुमनो, सुगतस्स सिरीमतो॥
‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, पुलिनं ओकिरिं अहं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, पुलिनस्स इदं फलं॥
‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे॰… विहरामि अनासवो॥
‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा पुलिनचङ्कमियो थेरो इमा गाथायो
अभासित्थाति।
पुलिनचङ्कमियत्थेरस्सापदानं दसमं।
नळमालिवग्गो अट्ठचत्तालीसमो।
तस्सुद्दानं –
नळमाली मणिददो, उक्कासतिकबीजनी।