निगमनकथा
जम्बुदीपतले रम्मे, मरम्मविसये सुते।
तम्बदीपरट्ठे ठितं, पुरं रतननामकं॥
जिनसासनपज्जोतं , अनेकरतनाकरं।
साधुज्जनानमावासं, सोण्णपासादलङ्कतं॥
तस्मिं रतनपुरम्हि, राजानेकरट्ठिस्सरो।
सिरीसुधम्मराजाति, महाअधिपतीति च॥
एवंनामो महातेजो, रज्जं कारेसि धम्मतो।
कारापेसि राजा मणि-चूळं महन्तचेतियं॥
तस्स काले ब्रहारञ्ञे, तिरियो नाम पब्बतो।
पुब्बकारञ्ञवासीनं, निवासो भावनारहो॥
अट्ठारसहि दोसेहि, मुत्तो पञ्चङ्गुपागतो।
अरञ्ञलक्खणं पत्तो, बद्धसीमायलङ्कतो॥
तस्मिं पब्बते वसन्तो, महाथेरो सुपाकटो।
तिपेटकालङ्कारोति, द्विक्खत्तुं लद्धलञ्छनो॥
तेभातुकनरिन्दानं, गरुभूतो सुपेसलो।
कुसलो परियत्तिम्हि, पटिपत्तिम्हि कारको॥
सोहं लज्जीपेसलेहि, भिक्खूहि अभियाचितो।
सासनस्सोपकाराय, अकासिं सीलवड्ढनं॥
विनयालङ्कारं नाम, लज्जीनं उपकारकं।
सुट्ठु विनयसङ्गह-वण्णनं साधुसेवितं॥
रूपछिद्दनासकण्णे , सम्पत्ते जिनसासने।
छिद्दसुञ्ञसुञ्ञरूपे, कलियुगम्हि आगते॥
निट्ठापिता अयं टीका, मया सासनकारणा।
द्वीसु सोण्णविहारेसु, द्विक्खत्तुं लद्धकेतुना॥
इमिना पुञ्ञकम्मेन, अञ्ञेन कुसलेन च।
इतो चुताहं दुतिये, अत्तभावम्हि आगते॥
हिमवन्तपदेसम्हि, पब्बते गन्धमादने।
आसन्ने मणिगुहाय, मञ्जूसकदुमस्स च॥
तस्मिं हेस्सं भुम्मदेवो, अतिदीघायुको वरो।
पञ्ञावीरियसम्पन्नो, बुद्धसासनमामको॥
याव तिट्ठति सासनं, ताव चेतियवन्दनं।
बोधिपूजं सङ्घपूजं, करेय्यं तुट्ठमानसो॥
भिक्खूनं पटिपन्नानं, वेय्यावच्चं करेय्यहं।
परियत्ताभियुत्तानं, कङ्खाविनोदयेय्यहं॥
सासनं पग्गण्हन्तानं, राजूनं सहायो अस्सं।
सासनं निग्गण्हन्तानं, वारेतुं समत्थो अस्सं॥
सासनन्तरधाने तु, मञ्जूसं रुक्खमुत्तमं।
नन्दमूलञ्च पब्भारं, निच्चं पूजं करेय्यहं॥
यदा तु पच्चेकबुद्धा, उप्पज्जन्ति महायसा।
तदा तेसं निच्चकप्पं, उपट्ठानं करेय्यहं॥
तेनेव अत्तभावेन, याव बुद्धुप्पादा अहं।
तिट्ठन्तो बुद्धुप्पादम्हि, मनुस्सेसु भवामहं॥
मेत्तेय्यस्स भगवतो, पब्बजित्वान सासने।
तोसयित्वान जिनं तं, लभे ब्याकरणुत्तमं॥
ब्याकरणं लभित्वान, पूरेत्वा सब्बपारमी।
अनागतम्हि अद्धाने, बुद्धो हेस्सं सदेवकेति॥
विनयालङ्कारटीका समत्ता।