॥नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स॥
वुत्तोदयं
१. सञ्ञापरिभासानिद्देस-पठमपरिच्छेद
रतनत्तयप्पणाम
नम’त्थु जन सन्तान, तम सन्तान भेदिनो।
धम्मु’ज्जलन्त रुचिनो, मुनिन्दो’दात रोचिनो॥
निमित्त
पिङ्गला’चरियादीहि, छन्दं य मुदितं पुरा।
सुद्धमागधिकानं तं, न साधेति यथिच्छितं [य’दिच्छितं यति’च्छितं (क॰)]॥
गन्थपरिमाण
ततो मागधभासाय, मत्ता,वण्ण,विभेदनं।
लक्ख्य लक्खण संयुत्तं, पसन्न’त्थ,पद,क्कमं॥
अभिधानादि
इदं वुत्तोदयं नाम, लोकिय’च्छन्दनिस्सितं।
आरभिस्स’महं दानि, तेसं सुखविबुद्धिया॥
गणसङ्केतसञ्ञा
सब्बग्ला म्ना,’दिगलहू, भ्या’,मज्झ’न्त गरू जसा।
मज्झ’न्तला र,ते’ते’ट्ठ, गणा गो गरु,लो लहु॥
गणनियम
भ,ज,सा सब्बग,लहू, पञ्चि’मे सण्ठिता गणा।
अरियादिम्हि विञ्ञेय्या, गणो इध चतु’क्कलो॥
गरु,लहुसरूप
संयोगा’दि च, दीघो च, निग्गहीतपरो च, यो।
गरु, वङ्को, पादन्तो,वा, रस्सो’ञ्ञो मत्तिको लु’जु॥
परे पादादिसंयोगे, यो पुब्बो गरुक’क्खरो।
लहु स क्वचि विञ्ञेय्यो, तदुदाहरणं यथा॥
दस्सनरसा’नुभावने, निबद्धगेधा जिनस्स’यं जनता।
विम्हयजननी सञ्ञत, क्रिया नु कं ना’नुरञ्जयति॥
विञ्ञेय्या लोकतो सञ्ञा, समुद्दो,सु,रसादिनं।
पादोञेय्यो चतुत्थं’सो, पदच्छेदो यती भवे॥
सम,मड्ढसमं, वुत्तं, विसमं चा’परं तिधा।
समा लक्खणतो पादा, चत्तारो यस्स तं समं॥
यस्स’न्तिमेन दुतियो, ततियेना’दिमो समो।
त’दड्ढसम, मञ्ञं तु, भिन्न लक्खण पादिकं॥
पाद’मेकक्खरा’रब्भ, याव छब्बीसत’क्खरा।
भवे पादेहि तं छन्दं, नानानामो’दितं ततो॥
दण्डका चण्डवुट्ठ्या’दि, पादेहि छहि, तीहि तु।