॥ नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स॥
विनयविनिच्छयो
गन्थारम्भकथा
वन्दित्वा सिरसा सेट्ठं, बुद्धमप्पटिपुग्गलं।
भवाभावकरं धम्मं, गणञ्चेव निरङ्गणं॥
भिक्खूनं भिक्खुनीनञ्च, हितत्थाय समाहितो।
पवक्खामि समासेन, विनयस्सविनिच्छयं॥
अनाकुलमसंकिण्णं, मधुरत्थपदक्कमं।
पटुभावकरं एतं, परमं विनयक्कमे॥
अपारं ओतरन्तानं, सारं विनयसागरं।
भिक्खूनं भिक्खुनीनञ्च, नावाभूतं मनोरमं॥
तस्मा विनयनूपायं, विनयस्सविनिच्छयं।
अविक्खित्तेन चित्तेन, वदतो मे निबोधथ॥