महावग्गो
महाखन्धककथा
पब्बज्जाकथा
सीलक्खन्धादियुत्तेन , सुभक्खन्धेन देसिते।
खन्धकेपि पवक्खामि, समासेन विनिच्छयं॥
मातरा अननुञ्ञातं, पितरा वापि भिक्खुनो।
भण्डुकम्ममपुच्छित्वा, पब्बाजेन्तस्स दुक्कटं॥
उद्देसपरिपुच्छाय, सयं चे ब्यावटो सिया।
दहरो आणापेतब्बो, पब्बाजेत्वानयाति च॥
उपज्झायमथुद्दिस्स, अवुत्तो दहरो पन।
पब्बाजेति सचे तं सो, सयमेवापि वट्टति॥
सामणेरोपि वत्तब्बो, दहरो नत्थि तत्थ चे।
‘‘खण्डसीममिमं नेत्वा, पब्बाजेत्वानया’’ति च॥
सरणानि पनेतस्स, दातब्बानेव अत्तना।
एवम्पि भिक्खुनायेव, होति पब्बाजितो नरो॥
पुरिसं भिक्खुतो अञ्ञो, पब्बाजेति न वट्टति।
इत्थिं भिक्खुनितो अञ्ञो, पब्बाजेति न वट्टति॥
सामणेरोपि वा दातुं, सामणेरीपि वा तथा।
आणत्तिया उभिन्नम्पि, कासायानि लभन्ति ते॥
सयमेव च यं किञ्चि, पब्बाजेन्तेन भिक्खुना।
केसापनयनं कत्वा, पठमं उदके पुन॥
न्हापेतब्बो सिया सुट्ठु, घंसित्वा गोमयादिना।
सरीरे पीळका वापि, कच्छु वा तस्स होन्ति चे॥
माता यथा नियंपुत्तं, न जिगुच्छति सब्बसो।
न्हापेतब्बोव यतिना, तथेव अजिगुच्छता॥
कस्मा? पनेत्तकेनापि, उपकारेन सासने।
सो सदा बलवस्नेहो, होतुपज्झायकादिसु॥
विनोदेत्वा पनुप्पन्नं, उक्कण्ठं कुलपुत्तका।
सिक्खायो परिपूरेत्वा, निब्बानं पापुणन्ति हि॥
गन्धचुण्णेन वा पच्छा, चुण्णेनपि हलिद्दिया।
सरीरं तस्स सीसञ्च, उब्बट्टेत्वा पुनप्पुनं॥
गिहिगन्धं विनोदेत्वा, कासायानि पनेकतो।
द्वत्तिक्खत्तुं सकिं वापि, दातब्बानिस्स भिक्खुना॥
अथ हत्थेपि वा तस्स, अदत्वा सयमेव तं।
अच्छादेति उपज्झायो, वट्टताचरियोपि वा॥
निवासेति अनाणत्तो, सो पारुपति वा सयं।
अपनेत्वा ततो सब्बं, पुन दातब्बमेव तं॥
भिक्खुना तु सहत्थेन, तथा आणत्तियापि वा।
दिन्नं वट्टति कासावं, नादिन्नं पन वट्टति॥
तस्सेव सन्तकं वापि, का कथा अत्तसन्तके।
वन्दापेत्वा तत्थ भिक्खू, कारापेत्वान उक्कुटिं॥
अञ्जलिं पग्गहापेत्वा, दातब्बं सरणत्तयं।
पटिपाटिवसेनेव, न च उप्पटिपाटिया॥
सचे एकपदं वापि, देति एकक्खरम्पि वा।
पटिपाटिं विरज्झित्वा, गहितं चे न वट्टति॥
तिक्खत्तुं यदि वा देति, बुद्धं सरणमेव वा।
तथा सेसेसु चेवम्पि, न दिन्नानेव होन्ति हि॥
कत्वानुनासिकन्तानि , एकाबद्धानि वा पन।
विच्छिन्दित्वाथ म-न्तानि, दातब्बानि विजानता॥
उपसम्पदकम्मं तु, एकतोसुद्धिया सिया।
न होति पन पब्बज्जा, उभतोसुद्धिया विना॥
तस्मा आचरियेनापि, तथान्तेवासिकेनपि।
बु-द्ध-कारादयो वण्णा, ठानकरणसम्पदं॥
अहापेन्तेन वत्तब्बा, पब्बज्जागुणमिच्छता।
एकवण्णविनासेन, पब्बज्जा हि न रूहति॥
यदि सिद्धापि पब्बज्जा, सरणागमनतोव हि।
दातब्बा दस सीलानि, पूरणत्थाय भिक्खुना॥
पब्बज्जाकथा।
उपज्झायमथाचरियं, निस्साय वसता पन।
कत्तब्बानेव वत्तानि, पियसीलेन भिक्खुना॥
आसनं पञ्ञपेतब्बं, दन्तकट्ठं मुखोदकं।
दातब्बं तस्स कालेन, सचे यागु भविस्सति॥
यागु तस्सुपनेतब्बा, सङ्घतो कुलतोपि वा।
पत्ते वत्तञ्च कातब्बं, वत्तं गामप्पवेसने॥
चीवरे यानि वत्तानि, वुत्तानि हि महेसिना।
सेनासने तथा पाद-पीठकथलिकादिसु॥
एवमादीनि वत्तानि, सब्बानि पन रोगतो।
वुट्ठानागमनन्तानि, सत्ततिंससतं सियुं॥
वत्तभेदेन सब्बत्थ, दुक्कटं तु पकासितं।
अनादरवसेनेव, अकरोन्तस्स भिक्खुनो॥
उपज्झायाचरियवत्तकथा।
उपज्झायस्स वत्तानि, तथा सद्धिविहारिके।
सतं तेरस होन्तेव, तथान्तेवासिकेपि च॥
सद्धिविहारिकन्तेवासिकवत्तकथा।
पक्कन्ते वापि विब्भन्ते, पक्खसङ्कन्तके मते।
आणत्तिया उपज्झाया, पस्सम्भति च निस्सयो॥
होति आचरियम्हापि, छधा निस्सयभेदनं।
पक्कन्ते वापि विब्भन्ते, पक्खसङ्कन्तके मते॥
आणत्तियं उभिन्नम्पि, धुरनिक्खेपनेपि च।
एकेकस्स उभिन्नं वा, नालये सति भिज्जति॥
उपज्झायसमोधान-गतस्सापि च भिज्जति।
दस्सनं सवनञ्चाति, समोधानं द्विधा मतं॥
अद्धिकस्स गिलानस्स, गिलानुपट्ठकस्स च।
याचितस्स न दोसोव, वसितुं निस्सयं विना॥
जानता अत्तनो चेव, वने फासुविहारतं।
सभागे दायकेसन्ते, वसितुम्पि च वट्टति॥
निस्सयपटिप्पस्सम्भनकथा।
कुट्ठिं गण्डिं किलासिञ्च, सोसिञ्च अपमारिकं।
तथा राजभटं चोरं, लिखितं कारभेदकं॥
कसाहतं नरञ्चेव, पुरिसं लक्खणाहतं।
इणायिकञ्च दासञ्च, पब्बाजेन्तस्स दुक्कटं॥
हत्थच्छिन्नमळच्छिन्नं, पादच्छिन्नञ्च पुग्गलं।
कण्णनासङ्गुलिच्छिन्नं, कण्डरच्छिन्नमेव च॥
काणं कुणिञ्च खुज्जञ्च, वामनं फणहत्थकं।
खञ्जं पक्खहतञ्चेव, सीपदिं पापरोगिनं॥
जराय दुब्बलं अन्धं, बधिरञ्चेव मम्मनं।
पीठसप्पिं तथा मूगं, पब्बाजेन्तस्स दुक्कटं॥
अतिदीघोतिरस्सो वा, अतिकालोपि वा तथा।
अच्चोदातोपि वा मट्ठ-तम्बलोहनिदस्सनो॥
अतिथूलो अतिकिस्सो, महासीसोपि वा तथा।
अतिखुद्दकसीसेन, सहितेन युत्तोपि वा॥
कुटकुटकसीसो वा, तथा सिखरसीसको।
वेळुनाळिसमानेन, सीसेन च युतो नरो॥
कप्पसीसोपि पब्भार-सीसो वा वणसीसको।
तथा कण्णिककेसो वा, थूलकेसोपि वा तथा॥
पूतिनिल्लोमसीसो वा, जातिपण्डरकेसको।
जातिया तम्बकेसो वा, तथेवावट्टसीसको॥
सीसलोमेकबद्धेहि, भमुकेहि युतोपि वा।
सम्बद्धभमुको वापि, निल्लोमभमुकोपि वा॥
महन्तखुद्दनेत्तो वा, तथा विसमलोचनो।
केकरो वापि गम्भीर-नेत्तो विसमचक्कलो॥
जतुमूसिककण्णो वा, हत्थिकण्णोपि वा पन।
छिद्दमत्तककण्णो वा, तथेवाविद्धकण्णको॥
तथा टङ्कितकण्णो वा, पूतिकण्णोपि वा पन।
योनकादिप्पभेदोपि, नायं परिसदूसको॥
अतिपिङ्गलनेत्तो वा, तथा निप्पखुमक्खि वा।
अस्सुपग्घरनेत्तो वा, पक्कपुप्फितलोचनो॥
तथेव च महानासो, अतिखुद्दकनासिको।
तथा चिपिटनासो वा, नरो कुटिलनासिको॥
निच्चविस्सवनासो वा, यो वा पन महामुखो।
वङ्कभिन्नमुखो वापि, महाओट्ठोपि वा पन॥
तथा तनुकओट्ठो वा, विपुलुत्तरओट्ठको।
ओट्ठछिन्नोपि उप्पक्क-मुखो एळमुखोपि वा॥
सङ्खतुण्डोपि दुग्गन्ध-मुखो वा पन पुग्गलो।
महादन्तोपि अच्चन्तं, तथा असुरदन्तको॥
हेट्ठा उपरितो वापि, बहिनिक्खन्तदन्तको।
अदन्तो पूतिदन्तो वा, अतिखुद्दकदन्तको॥
यस्स दन्तन्तरे दन्तो, काळकदन्तसन्निभो।
सुखुमोव ठितो, तं चे, पब्बाजेतुम्पि वट्टति॥
यो महाहनुको पोसो।
दीघेन हनुना युतो।
चिपिटहनुको वापि।
रस्सेन हनुना युतो॥
निम्मस्सुदाठिको वापि, अतिदीघगलोपि वा।
अतिरस्सगलोपि वा, भिन्नगण्ठिगलोपि वा॥
तथा भट्ठंसकूटो वा, भिन्नपिट्ठिउरोपि वा।
सुदीघरस्सहत्थो वा, कच्छुकण्डुसमायुतो॥
महानिसदमंसो वा, उद्धनग्गुपमायुतो।
वातण्डिको महाऊरु, सङ्घट्टनकजाणुको॥
भिन्नजाणु महाजाणु, दीघजङ्घो विजङ्घको।
विकटो वापि पण्हो वा, तथा उब्बद्धपिण्डिको॥
यट्ठिजङ्घो महाजङ्घो, महापादोपि यो नरो।
तथा पिट्ठिकपादो वा, महापण्हिपि वा पन॥
वङ्कपादो नरो यो वा, गण्ठिकङ्गुलिकोपि वा।
यो पनन्धनखो वापि, काळपूतिनखोपि च॥
इच्चेवमादिकं कञ्चि, नरं परिसदूसकं।
पब्बाजेन्तस्स भिक्खुस्स, होति आपत्ति दुक्कटं॥
परिसदूसककथा।
‘‘सामणेरज्ज मा खाद, मा भुञ्ज च पिवा’’ति च।
निवारेन्तस्स आहारं, होति आपत्ति दुक्कटं॥
‘‘निवारेस्सामि आहार’’-मिति वा पत्तचीवरं।
अन्तो निक्खिपतो सब्ब-पयोगेसुपि दुक्कटं॥
दुब्बचसामणेरस्स, अनाचारस्स केवलं।
दण्डकम्मं हवे कत्वा, हितकामेन भिक्खुना॥
यागुं वा पन भत्तं वा, दस्सेत्वा किर भासितुं।
‘‘आहटे दण्डकम्मे त्वं, लच्छसीद’’न्ति वट्टति॥
अपराधानुरूपेन , दण्डकम्मं तु कारये।
वालिकासलिलादीन-माहरापनमेव तं॥
सीसे वा निक्खिपापेतुं, पासाणादीनि कानिचि।
निपज्जापेतुमुण्हे वा, पासाणे भूमियापि वा॥
उदकं वा पवेसेतुं, न च वट्टति भिक्खुनो।
इधावरणमत्तं तु, दण्डकम्मं पकासितं॥
निवारणकथा।
पक्खोपक्कमिकासित्ता, चतुत्थो पनुसूयको।
नपुंसकेन पञ्चेते, पण्डका परिदीपिता॥
तेसु आसित्तुसूयानं, पब्बज्जा न निवारिता।
इतरेसं तु तिण्णम्पि, पण्डकानं निवारिता॥
वारिता यस्स पब्बज्जा, नासेतब्बोति सो मतो।
तिविधे पन ते ञत्वा, पब्बाजेन्तस्स दुक्कटं॥
पण्डककथा।
लिङ्गत्थेनो च संवास-त्थेनो तदुभयस्स च।
थेय्यसंवासको नाम, तिविधोपि पवुच्चति॥
सयमेव च यो तत्थ, पब्बजित्वा न गण्हति।
भिक्खुवस्सानि वा नेव, यथावुड्ढम्पि वन्दनं॥
लिङ्गत्थेनो अयं लिङ्ग-मत्तस्स थेनतो सिया।
यो च पब्बजितो हुत्वा, भिक्खुवस्सानि गण्हति॥
संवासं सादियन्तोव, संवासत्थेनको मतो।
उभयत्थेनको वुत्त-नयोयेव, यथाह च॥
‘‘राजदुब्भिक्खकन्तार-रोगवेरिभयेहि वा।
चीवराहरणत्थं वा, लिङ्गमादियतीध यो॥
संवासं नाधिवासेति, याव सो सुद्धमानसो।
थेय्यसंवासको नाम, ताव एस न वुच्चति’’॥
थेय्यसंवासककथा।
‘‘तित्थियोहं भविस्स’’न्ति, उपसम्पन्नभिक्खु चे।
सलिङ्गेनेव यो याति, तित्थियानमुपस्सयं॥
गच्छतो पदवारेन, होति आपत्ति दुक्कटं।
होति तित्थियपक्कन्तो, लिङ्गे तेसं तु निस्सिते॥
‘‘तित्थियोहं भविस्स’’न्ति, कुसचीरादिकं पन।
सयमेव निवासेति, सोपि पक्कन्तको सिया॥
नग्गो आजीवकादीनं, गन्त्वा तेसं उपस्सयं।
लुञ्चापेति सचे केसे, वत्तानादियतीध वा॥
मोरपिञ्छादिकं तेसं, लिङ्गं गण्हाति वा सचे।
सारतो चेव वा तेसं, पब्बज्जं लद्धिमेव वा॥
होति तित्थियपक्कन्तो, न पनेस विमुच्चति।
नग्गस्स गच्छतो वुत्तं, पदवारेन दुक्कटं॥
वुत्तो अनुपसम्पन्न-वसेन थेय्यवासको।
तथा तित्थियपक्कन्तो, उपसम्पन्नभिक्खुना॥
तित्थियपक्कन्तकथा।
नागो वापि सुपण्णो वा, यक्खो सक्कोपि वा इध।
तिरच्छानगतो वुत्तो, पब्बाजेतुं न वट्टति॥
तिरच्छानकथा।
पञ्चानन्तरिके पोसे, पब्बाजेन्तस्स दुक्कटं।
उभतोब्यञ्जनञ्चेव, तथा भिक्खुनिदूसकं॥
एकतोउपसम्पन्नं, भिक्खुनीनं तु सन्तिके।
दूसेत्वा पन सो नेव, भिक्खुनीदूसको सिया॥
सचे अनुपसम्पन्न-दूसको उपसम्पदं।
लभतेव च पब्बज्जं, सा च नेव पराजिता॥
एकादसअभब्बपुग्गलकथा।
नूपसम्पादनीयोव , अनुपज्झायको नरो।
करोतो दुक्कटं होति, न कुप्पति सचे कतं॥
कुप्पतीति वदन्तेके, न गहेतब्बमेव तं।
सेसेसुपि अयं ञेय्यो, नयो सब्बत्थ विञ्ञुना॥
उपसम्पदकम्मस्स, अभब्बा पञ्चवीसति।
अजानित्वा कतो चापि, ओसारो नासनारहो॥
हत्थच्छिन्नादिबात्तिंस, कुट्ठिआदि च तेरस।
अपत्तो तेसमोसारो, कतो चे पन रूहति॥
एकूपज्झायको होति।
होन्ति आचरिया तयो।
उपसम्पदापेक्खा च।
होन्ति द्वे वा तयोपि वा॥
तीहि आचरियेहेव, एकतो अनुसावनं।
ओसारेत्वा कतं कम्मं, न च कुप्पति कप्पति॥
एकूपज्झायको होति।
आचरियोपि तथेकतो।
उपसम्पदापेक्खा च।
होन्ति द्वे वा तयोपि वा॥
अनुपुब्बेन सावेत्वा, तेसं नामं तु तेन च।
एकतो अनुसावेत्वा, कतम्पि च न कुप्पति॥
नानुपज्झायकेनापि, नानाचरियकेन च।
अञ्ञमञ्ञानुसावेत्वा, कतं कम्मञ्च वट्टति॥
सुमनो तिस्सथेरस्स, अनुसावेति सिस्सकं।
तिस्सो सुमनथेरस्स, अनुसावेति सिस्सकं॥
नानुपज्झायकेनेव, एकाचरियकेनिध।
उपसम्पदा पटिक्खित्ता, बुद्धेनादिच्चबन्धुना॥
महाखन्धककथा।
उपोसथक्खन्धककथा
बद्धाबद्धवसेनेव , सीमा नाम द्विधा मता।
निमित्तेन निमित्तं तु, घटेत्वा पन सम्मता॥
अयं सीमाविपत्तीहि, एकादसहि वज्जिता।
बद्धा नाम सिया सीमा, सा तिसम्पत्तिसंयुता॥
खण्डसमानसंवासा-विप्पवासादिभेदतो।
इति बद्धा तिधा वुत्ता, अबद्धापि तिधा मता॥
गामतो उदकुक्खेपा, सत्तब्भन्तरतोपि च।
तत्थ गामपरिच्छेदो, ‘‘गामसीमा’’ति वुच्चति॥
जातस्सरे समुद्दे वा, नदिया वा समन्ततो।
मज्झिमस्सुदकुक्खेपो, उदकुक्खेपसञ्ञितो॥
अगामके अरञ्ञे तु, सत्तेवब्भन्तरा पन।
समन्ततो अयं सीमा, सत्तब्भन्तरनामिका॥
एकं अब्भन्तरं वुत्तं, अट्ठवीसतिहत्थकं।
गुळुक्खेपनयेनेव, उदकुक्खेपका मता॥
इमा द्वे पन सीमायो, वड्ढन्ति परिसावसा।
अब्भन्तरूदकुक्खेपा, ठितोकासा परं सियुं॥
वस्सूपनायिकक्खन्धककथा
पुरिमा पच्छिमा चाति, दुवे वस्सूपनायिका।
आलयो वा वचीभेदो, कत्तब्बो उपगच्छता॥
वस्सूपगमनं वापि, जानं अनुपगच्छतो।
तेमासमवसित्वा वा, चरन्तस्सपि दुक्कटं॥
रुक्खस्स सुसिरे छत्ते, चाटिछवकुटीसु वा।
अज्झोकासेपि वा वस्सं, उपगन्तुं न वट्टति॥
वस्सच्छेदे अनापत्ति, अन्तरायो सचे सिया।
छिन्नवस्सस्स भिक्खुस्स, वारिताव पवारणा॥
मातापितूनं पन दस्सनत्थं।
पञ्चन्नमत्थे सहधम्मिकानं।
दट्ठुं गिलानं तदुपट्ठकानं।
भत्तादि नेसं परियेसनत्थं॥
तथानभिरतं गन्त्वा, वूपकासेस्समुट्ठितं।
दिट्ठिं वा तस्स कुक्कुच्चं, विनोदेस्सामहन्ति वा॥
एवं सत्ताहकिच्चेन, भिक्खुना विनयञ्ञुना।
अपेसितेपि गन्तब्बं, पगेव पहिते पन॥
पवारणक्खन्धककथा
चातुद्दसी पञ्चदसी, सामग्गी च पवारणा।
तेवाची द्वेकवाची च, सङ्घे च गणपुग्गले॥
एता पन मुनिन्देन, वुत्ता नव पवारणा।
तीणि कम्मानि मुञ्चित्वा, अन्तेनेव पवारये॥
पुब्बकिच्चं समापेत्वा, पत्तकल्ले समानिते।
ञत्तिं ठपेत्वा सङ्घेन, कत्तब्बा हि पवारणा॥
पवारेन्तेसु थेरेसु, निसीदेय्य नवो पन।
सयं याव पवारेय्य, ताव उक्कुटिकञ्हि सो॥
ञत्तिं वत्वा पवारेय्युं, चत्तारो वा तयोपि वा।
पुब्बकिच्चं समापेत्वा, एकावासे वसन्ति चे॥
अञ्ञमञ्ञं पवारेय्युं, विना ञत्तिं दुवे जना।
अधिट्ठेय्य पनेकोपि, सेसा सङ्घपवारणा॥
पवारिते च सङ्घस्मिं, करेय्यनागतो पन।
अवुट्ठो छिन्नवस्सो वा, पारिसुद्धिउपोसथं॥
पञ्च यस्मिं पनावासे, चत्तारो वा तयोपि वा।
चम्मक्खन्धककथा
एळकाजमिगानं तु, चम्मं वट्टति भिक्खुनो।
रोहितेणिकुरङ्गानं, पसदंमिगमातुया॥
ठपेत्वा चम्ममेतेसं, अञ्ञं दुक्कटवत्थुकं।
थविकोपाहने सब्बं, चम्मं वट्टत्यमानुसं॥
वट्टन्ति मज्झिमे देसे, न गुणङ्गुणुपाहना।
वट्टन्ति अन्तोआरामे, सब्बत्थापि च रोगिनो॥
पुटखल्लकबद्धा च, तथेव पालिगुण्ठिमा।
तूलपुण्णा न वट्टन्ति, सब्बनीलादयोपि च॥
चित्रा उपाहना मेण्ड-विसाणूपमवद्धिका।
न च वट्टन्ति मोरस्स, पिञ्छेन परिसिब्बिता॥
मज्जारकाळकोलूक-सीहब्यग्घुद्ददीपिनं।
अजिनस्स च चम्मेन, न वट्टति परिक्खटा॥
पुटादिं अपनेत्वा वा, छिन्दित्वा वापि सब्बसो।
वण्णभेदं तथा कत्वा, धारेतब्बा उपाहना॥
सब्बापि पन धारेतुं, न च वट्टन्ति पादुका।
ठपेत्वा तत्थ पस्साव- वच्चाचमनपादुका॥
भेसज्जक्खन्धककथा
वुत्ता गहपतिस्सापि, सम्मुतुस्सावनन्तिका।
गोनिसादीति कप्पिया, चतस्सो होन्ति भूमियो॥
सङ्घस्स सन्तकं गेहं, सन्तकं भिक्खुनोपि वा।
कप्पियं पन कत्तब्बं, सहसेय्यप्पहोनकं॥
ठपेत्वा भिक्खुमञ्ञेहि, दिन्नं कप्पियभूमिया।
अत्थाय सन्तकं तेसं, गेहं गहपतेविदं॥
सा हि सम्मुतिका नाम, या हि सङ्घेन सम्मता।
कम्मवाचमवत्वा वा, वट्टतेवापलोकनं॥
पठमिट्ठकपासाण-थम्भादिट्ठपने पन।
‘‘कप्पियकुटिं करोमा’’ति, वदन्तेहि समन्ततो॥
उक्खिपित्वा ठपेन्तेसु, आमसित्वा परेसु वा।
सयमेवुक्खिपित्वा वा, ठपेय्युस्सावनन्तिका॥
इट्ठकादिपतिट्ठानं , भिक्खूनं वदतं पन।
वाचाय परियोसानं, समकालं तु वट्टति॥
आरामो अपरिक्खित्तो, सकलो भुय्यतोपि वा।
दुविधोपि च विञ्ञूहि, गोनिसादीति वुच्चति॥
कथिनक्खन्धककथा
भिक्खूनं वुट्ठवस्सानं, कथिनत्थारमब्रवि।
पञ्चन्नं आनिसंसानं, कारणा मुनिपुङ्गवो॥
न उल्लिखितमत्तादि-चतुवीसतिवज्जितं।
चीवरं भिक्खुनादाय, उद्धरित्वा पुराणकं॥
नवं अधिट्ठहित्वाव, वत्तब्बं वचसा पुन।
‘‘इमिनान्तरवासेन, कथिनं अत्थरामि’’ति॥
वुत्ते तिक्खत्तुमिच्चेवं, कथिनं होति अत्थतं।
सङ्घं पनुपसङ्कम्म, आदाय कथिनं इति॥
‘‘अत्थतं कथिनं भन्ते, सङ्घस्स अनुमोदथ।
धम्मिको कथिनत्थारो’’, वत्तब्बं तेन भिक्खुना॥
‘‘सुअत्थतं तया भन्ते, सङ्घस्स कथिनं पुन।
धम्मिको कथिनत्थारो, अनुमोदामि’’तीरये॥
कथिनस्स च किं मूलं, किं वत्थु का च भूमियो।
कतिधम्मविदो भिक्खु, कथिनत्थारमरहति॥
मूलमेकं, सिया वत्थु, तिविधं, भूमियो छ च।
अट्ठधम्मविदो भिक्खु, कथिनत्थारमरहति॥
चीवरक्खन्धककथा
चीवरस्स पनुप्पादा, अट्ठ चीवरमातिका।
सीमाय देति, कतिका, भिक्खापञ्ञत्तिया, तथा॥
सङ्घस्स, उभतोसङ्घे, वस्संवुट्ठस्स देति च,।
आदिस्स, पुग्गलस्साति, अट्ठिमा पन मातिका॥
तत्थ सीमाय देतीति, अन्तोसीमं गतेहि तु।
भिक्खूहि भाजेतब्बन्ति, वण्णितं वरवण्णिना॥
कतिकाय च दिन्नं ये, विहारा एकलाभका।
एत्थ दिन्नञ्च सब्बेहि, भाजेतब्बन्ति वुच्चति॥
सङ्घस्स धुवकारा हि, यत्थ करीयन्ति तत्थ च।
भिक्खापञ्ञत्तिया दिन्नं, दिन्नं वुत्तं महेसिना॥
सङ्घस्स पन यं दिन्नं, उजुभूतेन चेतसा।
तञ्हि सम्मुखिभूतेन, भाजेतब्बन्ति वुच्चति॥
उभतोसङ्घ मुद्दिस्स, देति सद्धाय चीवरं।
थोका वा बहु वा भिक्खू, समभागोव वट्टति॥
वस्संवुट्ठस्स सङ्घस्स, चीवरं देति यं पन।