छपञ्ञासतिम परिच्छेद
अनुराधपुराभिगमनो
युवराजपदे तस्स, ठितस्सा’थ नयञ्ञुनो।
अहू विजयबाहूति, नामं सब्बत्थ पाकटं॥
महाञ्ञणो निजाणाय, तत्थ भेरिं चराविय।
ठपेन्तो सचिवे’नेके, पतिरूपे पदन्तरे॥
चोळानं मद्दनत्थाय, राजरट्ठाधिवासिनं।
चतुरो चतुरोपाये, यो जयं तत्थ सो वसी॥
चोळराजा सुणित्वा तं, पुळत्थिनगरे ठितं।
सेनापतिम पेसेसि, दत्वान बलवाहनं॥
सेनिन्दं काजरग्गाम-समीपं समुपागतं।
दुप्पसय्हं विदित्वान, गिरिदुग्गमगा ततो॥
सेनिन्दो काजरग्गामं, विलुम्पित्वान वेगसा।
तत्थ वत्थुमसक्कोन्तो, सदेसं पुन रागमि॥
ततो महादिपादो’पि, आगम्म मलया लहुं।
महता बलकायेन, सिप्पत्थलकमावसि॥
राजा रामञ्ञविसये, राजिनो सन्तिकं जने।
पेसेसि बहुकेसारं, धनजातञ्च’नप्पकं॥
विचित्तवत्थकप्पूर-चन्दनादीहि वत्थूहि।
परिपुण्णा च नावायो, नेकातित्थे समोसटा॥
धनजा तेहि नेकेहि, करोन्तो भटसङ्गहं।
ततो तम्बलगामम्हि, निवसित्थ महब्बलो॥
अञ्ञमञ्ञविरुद्धत्ता, राजारट्ठाधिवासिनो।
उपग्गम्म जना सब्बे, करं नो देन्ति सब्बसो॥
विपक्खाचोळराजस्स, भिन्दन्ता’णं मदुद्धता।
आयुत्तके विहिंसेन्तो, यथाकामं चरन्ति च॥
तं सुत्वा चोळभूपालो, सम्पकोपवसीकतो।
सेनं महन्तिं दत्वान, पेसेसि सचिवं निजं॥
महातित्थे’वहिण्णो सो, तत्थ तत्थ बहूजने।
घातेन्तो सवसे कत्वा, राजारट्ठाधिवासिनो॥
अनुक्कमेन गन्त्वान, खराणो रोहणं तदा।
अज्झोत्थरि ससेनो स, भिन्नो वेलोवसागरो॥
रञ्ञो पच्चत्थिका हुत्वा, रविदेवचलव्हया।
उभो दमिळसेनिन्द-वसं याता महब्बला॥
महापक्खबलोपेते, ते पस्सिय चमूपति।
रोहणं सकलं खिप्पं, मञ्ञित्थ सकहत्थगं॥
एकादसम्हि सो वस्से, राजा चोळाभिभूतिया।
पलुट्ठपब्बते दुग्गं, पविधाय तहिं वसी॥
चोळसेना तदासेलं, समन्ता सम्परिक्खिपि।
तत्थो’भयेसं सेनान-महू भिंसनकं रणं॥
रञ्ञो भटा विनासेत्वा, सब्बं तं दमिळं बलं।
पलायन्तं महाचोळ-सामन्तञ्चानुबन्धिय॥
गहेत्वान सिरं तस्स, गामस्मिं तम्बविट्ठिके
सद्धिं वाहनयानेहि, सारभूतधनेहि च॥
तहिं तं सकलं भण्डं, नेत्वा रञ्ञो पदस्सिय।
पुळत्थिनगरं गन्तुं, कालो इति समब्रवुं॥
महीपालोपि तं सुत्वा, सचिवानं वचो तदा।
महता बलकायेन, पुलत्थिनगरं गतो॥
पवत्तिमेतं सकलं, सुत्वा चोळनरिस्सरो।
तिब्बकोपवसंयातो, भूपालगहणत्थिको॥
सामं खिप्पं समागम्म, वीरो सागरपट्टनं।
भिय्योपि महतिं सेनं, लंकादीपमपेसयी॥
तं विजानिय भूमिन्दो, सेनिन्दं पेसयी सकं।
बलं महन्तं दत्वान, चोळसेनाय युज्झितुं॥
गच्छमानो चमूनाथो, सो’नुराधपुरन्तिके।
सद्धिं दमिळसेनाय, वत्तेसि तुमुलं रणं॥
पतिंसु तस्मिं सङ्गामे, भूपालस्स नरा बहू।
भिय्योपि दमिळायत्ता, जाता तं रट्ठवासिनो॥
विहाय धरणीपालो, पुलत्थिनगरं तदा।
विल्लिकाबाणकं रट्ठं, सम्पापुणिय वेगसा॥
निहच्चामच्चयुगलं, तं रट्ठाधिट्ठितं तदा।
तहिं वासमकप्पेसि, सभटे सन्निपातयं॥
अत्तानमनुबन्धन्तं, सुत्वा चोळचमूपतिं।
गन्त्वा वातगिरिं नाम, समयञ्ञू सिलुच्चयं॥
उपच्चकाय सेलस्स, तत्थ दुग्गं निवेसिय।
रणं करोन्तो तेमासं, दमिळे पटिबाहयि॥
केसधातुकनाथस्स, मारितस्स पुरारणे।
भाता कणिट्ठो सम्पत्त, महापक्खबलो तदा॥
मारणं सकभातुस्स, सरन्तो रुट्ठमानसो।
सकलं परिवत्तेसि, गुत्तहालकमण्डलं॥
अथो लंकिस्सरो तत्थ, खिप्पं गन्त्वा महब्बलो।
ठाने मच्चुत्थले नाम, खन्धावारं निबन्धिय॥
खदिरङ्गणिदुग्गम्हा, पलापेत्वान तं रणे।
ठाना कुबुलगल्ला च, युज्झन्तो तं पलापयि॥
विहाय पुत्तदारादि-सब्बं नेकधनं बलं।
पलायमानो सो रट्ठं, चोळायत्त मगालहुं॥
तदा नरिस्सरो तत, तस्स सब्बं समादिय।
गन्त्वा तम्बलगामम्हि, नवं दुग्गं निवेसिय॥
अनुक्कमेन गन्त्वान, महानागहुलव्हये।
पुरेवसी सुसज्जेन्तो, बलं चोळेहि युज्झितुं॥
ततो राजा समव्हाय, सचीवे द्वे महब्बले।
पेसेसि दिक्खिणं पस्सं, वसं नेतुं तहिं जने॥
सम्पेसेसि महामच्च-युगलं कक्खलं विभू।
चोळदप्पविनासाय, ततो वेला महापथे॥
पेसिता दक्खिणं पस्सं, अमच्चा’मे महब्बला।
मुहुन्नरुग्गमदुग्गं, बदळत्थलमेव च॥
वापीनगरदुग्गञ्च , बुद्धगामकमेव च।
तिलगुल्लं महागल्लं, मण्डगल्लकमेव च॥
अनुराधपुरञ्चाति, गहेत्वान कमेन ते।
वत्तेन्ता सवसे रट्ठं, महातित्थमुपागता॥
पेसिता सचिवाद्वेतु, ततो वेला महापथे।
विलुम्पन्ता छगामादि-खन्धावारे तहिं तहिं॥
पुलत्थिनगरासन्नं, कमेना’गम्म पेसयुं।
दूते राजन्तिकखिप्प-मागन्तुं वट्टतीतिह॥
दिसासा द्वीसु यानेहि, सचिवेहि पवत्तितं।
विक्कमाति सयं सुत्वा, कालञ्ञू सो महीपहि॥
सीघं सन्नय्ह सेनङ्गं, समग्गं विदिकोविदो।
उम्मूलनायचोळानं, पुरातम्हा’भिनिक्खमि॥
गच्छं गङ्गाय महिय-ङ्गणथूपन्तिके विभू।
सेनानिवेसं कारेत्वा कञ्चिकालं तहिं वसी॥
कमेनागम्म ठानञ्ञू, पुळत्थिनगरन्तिके।
बन्धापेसि महावीरो, खन्धावारं थिरं वरं॥
तत्थ तत्थ ठिता सूरा, चोळा ये कक्खला’खिला।
पुलत्थिनगरे युद्धं, कातुं सन्निपतिंसु ते॥
निक्खम्म नगरा गन्त्वा, चोळा बहि महारणं।
कत्वा पराजिता भीता, पविस्स नगरं सकं॥
गुत्ता सेसपुरद्वारा, गोपुरट्टालनिस्सिता।
महाहवं बहुस्साहा, पवत्तेसुं भयावहं॥
दियड्ढमासं युज्झन्ति, नगरं तमुपरुन्धिय।
साधेतुं नेवसा’सक्खि, भूपालस्स महाचमू॥
महारञ्ञो महावीरा, महासूरा महब्बला।
महाभटा महामाना, रविदेवचलादयो॥
उल्लङ्घित्वान पाकारं, पविस्स सहसा पुरं।
खणेन दमिळे सब्बे, मूलघच्चमघातयुं॥
एवं लद्धजयो राजा, तदा विजयबाहुसो।
चरापेसि निजाणाय, भेरिं भूरिमतिपुरे॥
तं सुत्वा सकसेनाय, विनासं चोळभूपति।
सीहळा बलवन्तोति, भिय्यो सेनं न पाहिणि॥
वीरो असेसनिहतुद्धट चोळसेट्ठो।
विञ्ञू सुसाधुट्ठपिताखिलराजरट्ठो।
इट्ठन्नुराधपुरसेट्ठमतीव हट्ठो।
वस्सम्हि पञ्चदसमे गमि राजसेट्ठो॥
सुजनप्पसादसंवेगत्थाय कते महावंसे
अनुराधपुराभिगमनो नाम
छप्पञ्ञासतिमो परिच्छेदो