सत्तपञ्ञासतिम परिच्छेद
संगहकरणोनाम
लङ्कारक्खाय सचिवे, बलिनो योधसम्मते।
पटिपाटिं समुद्दिस्स, समन्ता सन्नियोजयि॥
अभिसेकमङ्गलत्थाय, पासादादिमनेकतं।
किच्चं सम्पादनीयन्ति, सचिवं सन्नियोजिय॥
वन्दनीये’भिवन्दन्तो, पदेसेनेककेतहिं।
नेत्वा मासत्तयं गञ्छि, पुलत्थिनगरं पुन॥
विस्सुतो आदिमलय-नामेन बलनायको।
उजुपच्चत्थिको हुत्वा, महीपालस्स सब्बसो॥
गङ्गा मत्थयु’पागञ्छि, बलं सब्बं समादिय।
अन्दूति विस्सुतं मन्द-पञ्ञो गामं पुरन्तिके॥
लंकिस्सरो तहिं गन्त्वा, उद्धरित्वा तमुद्धतं।
पुलत्थिनगरं गञ्छि, वसे वत्तिय तं बलं॥
युवराजपदंयेव, सितो सन्तो लिखापयि।
सो सत्तरसवस्सानि, सप्पञ्ञो नरसत्तमो॥
ततो’नुराधनगर-मभिगम्म यथाविधिं।
अनुभोत्वा विधानञ्ञू, अभिसेकमहुस्सवं॥
अट्ठितो पापधम्मेसु, सुट्ठितो सेट्ठकम्मनि।
सो अट्ठारसमं वस्सं, लिखापयि सुसण्ठितो॥
ततो आगम्म निवसि, पुलत्थिनगरे वरे।
सो सिरीसङ्घबोधी’ति, नामधेय्येन विस्सुतो॥
अनुजं सो वीरबाहु-मोपरज्जे निवेसिय।
दत्वान दक्खिणं देसं, तं सङ्गण्हि यथाविधिं॥
कणिट्ठस्साथ भातुस्स, जयबाहुस्स भूभुजो।
आदिपादपदं दत्वा, रट्ठं चा’दासि रोहणं॥
ठानन्तरानि सब्बेस-ममच्चानं यथारहं।
दत्वा रज्जे यथाञायं, करं योजेसि गण्हितुं॥
चिरस्सं परिहीनं सो, दयावासो महीपति।
पवत्तेसि यथाधम्मं, ठितधम्मो विनिच्छयं॥
एवं समुद्धटानेक, रिपुकण्टकसञ्चये।
निच्चं रज्जं पसासेन्ते, लङ्कंसम्मानरिस्सरे॥
छत्तग्गाहकनाथो च, धम्मगेहकनायको।
तथेव सेट्ठिनाथो च, इच्चेते भातरो तयो॥
रञ्ञो विरोधितं याता, फलाता जम्पुदीपकं।
लङ्कं वीसतिमे वस्से, एकेनूने समोतरुं॥
ते सब्बे रोहणं रट्ठं, सब्बं मलयमण्डलं।
सब्बं दक्खिणपस्सञ्च, सहसा परिवत्तयुं॥
निपुणो रोहणं गन्त्वा, तथा मलयमण्डलं।
निघातेन्तो बहू तत्थ, तत्थ पच्चत्थिके जने॥
सम्मावुपसमेत्वा तं, ठपेत्वा सचिवे तहिं।
दक्खिणो दक्खिणं देसं, सयं गन्त्वा महब्बलो॥
पेसेत्वा समणीभातु-वंसजं सचिवं तदा।
गाहेत्वा समरेघोरे, वीरो ते सकवेरिनो॥
समारोपियसूलम्हि, लङ्कं विगतकण्टकं।
कारेत्वान निरातङ्कं, पुलत्थिपुरमागमि॥
वसन्ती चोळविसये, जगतिपालराजिनी।
चोळहत्था पमुञ्चित्वा, सद्धिं धीतु कुमारिया॥
लीलावत्याभिधानाय, नावामारुय्ह वेगसा।
लंकादीपम्हि ओतिण्णा, पस्सि लंकिस्सरं तदा॥
सुत्वा वंसक्कमं तस्सा, सो ञत्वा सुद्धवंसतं।
लीलावतिं महिसित्ते, अभिसिञ्चि नरिस्सरो॥
सा तं पटिच्च राजानं, महेसी धीतरं लभि।
नामं यसोधराति’स्सा, अकासि धरणी पति॥
मेरुकन्दररट्ठेन, सद्धिं राजा सधीतरं।
वीरवम्मस्स पादासि, सा लभि धीतरो दुवे॥
समाननामिका जेट्ठा, सा माता महिया अहु।
सुगला नामिका आसि, तासु द्वीसु कणिट्ठिका॥
कालिङ्गधरणीपाल-वंसजं चारुदस्सनं।
तिलोकसुन्दरं नाम, सुकुमारं कुमारिकं॥
कालिङ्गरट्ठतो राजा, आणापेत्वा चिरट्ठितिं।
निजवंसस्स इच्छन्तो, महेसित्ते’भि सेचयि॥
सुभद्दा च सुमित्ता च, लोकनाथव्हयापि च।
रतनावली रूपवती, इतिमा पञ्च धीतरो॥
पुत्तं विक्कमबाहुञ्च, सा लभी धञ्ञलक्खणं।
सम्पत्ता सा पजवुद्धिं, हरन्ति राजिनो मतं॥
इत्थागारेसु सेसेसु, वीता समकुलङ्गना।
गब्भो जातुमहीपालं, तं पटिच्च न सण्ठहि॥
अथेकदिवसं राजा, अमच्चगणमज्झगो।
पिलोकियठिभा सब्बा, धीतरो पटिपाटिया॥
धीतु नवमवसेसानं, ठपेत्वा रतनावलिं।
धञ्ञलक्खणसम्पन्न-पुत्तस्सुप्पत्तिसुचकं॥
लक्खणं लक्खणञ्ञू सो, अपस्सं पेमचेगवा।
रतनावलिमाहूय, तस्सा मुद्धनि चुम्बिय॥
तेजोगुणेहि चागेहि, धिया सूरत्तनेन च।
भूते च भाविनो चेव, सब्बे भूपे’तिसायिनो॥
निच्चं लङ्कं निरासङ्क-मेकच्छत्तकमेव च।
पविधातुं समत्थस्स, सम्मासासनतायिनो॥
सोभनानेकवत्तस्स, इमिस्सा कुच्छिहेस्सति।
पुत्तस्सुप्पत्तिठानन्ति, मुदुतो सो समब्रवि॥
यावन्तस्सापिखोचोळ-महीपालस्स नेकसो।
कुलाभिमानी राजा सो, अदत्वान कणीयसिं॥
आणापेत्वा पण्डुराजं, विसुद्धत्वयसम्भवं।
अनुजं राजिनिं वस्स, मित्तव्हयमदासिसो॥
सामाणभरणं कित्ति, सिरी मेघाभिधानकं।
सिरिवल्लभनामञ्च, जनेसि तनये तयो॥
सुभद्द वीरबाहुस्स, सुमित्तं जयबाहुनो।
महता परिहारेन, पादासि धरणी पति॥
अदासि माणाभरणे, धीतरं रतनावलिं।
लोकनाथव्हयं कित्ति सिरिमेघस्स’दासिसो॥
रूपत्यभिधानाय, धीतुयो परतायहि।
सरीरिवल्लभसादा, सुगलव्ह कुमारिकं॥
मधुकण्णवभीमराज, बलक्कार सनामके।
महेसी बन्धवेराज-पुत्ते सीहपुरागते॥
पस्सित्वान पहीपालो, तदा सञ्जातपीतिको।
तेसं पादासि पच्चेकं, वुत्तिं सो अनुरूपकं॥
ते सब्बे लद्धसक्कार सम्मानाधरणीपतिं।
आराधयन्ता ससतं, निवसिंसु यथारुचिं॥
एतेसं राजपुत्तानं, सुन्दरिव्हं कणिट्ठकं।
अदा विक्कमबाहुस्स, निजवंसठितट्ठिको॥
भिय्यो विक्कमबाहुस्स, ततो लीलावतिं सतिं।
सह भोगेन पादासि, तदा बन्धु हितेरतो॥
विधाय एवं सजने जनिन्दो।
निस्सेसतो भोगसमप्पितो।
दयापरो ञातिजनातमत्थं।
समाचरी नीतिपथानुरूपं॥
सुजनप्पसादसंवेगत्थाय कते महावंसे
संगहकरणो नाम
सत्तपञ्ञासतिमो परिच्छेदो