१२. सोळसनिपातो
१. पुण्णाथेरीगाथा
‘‘उदहारी अहं सीते [उदकमाहरिं सीते (सी॰)], सदा उदकमोतरिं।
अय्यानं दण्डभयभीता, वाचादोसभयट्टिता॥
‘‘कस्स ब्राह्मण त्वं भीतो, सदा उदकमोतरि।
वेधमानेहि गत्तेहि, सीतं वेदयसे भुसं’’॥
जानन्ती वत मं [जानन्ती च तुवं (क॰)] भोति, पुण्णिके परिपुच्छसि।
करोन्तं कुसलं कम्मं, रुन्धन्तं कतपापकं॥
‘‘यो च वुड्ढो दहरो वा, पापकम्मं पकुब्बति।
दकाभिसेचना सोपि, पापकम्मा पमुच्चति’’॥
‘‘को नु ते इदमक्खासि, अजानन्तस्स अजानको।
दकाभिसेचना नाम, पापकम्मा पमुच्चति॥
‘‘सग्गं नून गमिस्सन्ति, सब्बे मण्डूककच्छपा।
नागा [नक्का (सी॰)] च सुसुमारा च, ये चञ्ञे उदके चरा॥
‘‘ओरब्भिका सूकरिका, मच्छिका मिगबन्धका।
चोरा च वज्झघाता च, ये चञ्ञे पापकम्मिनो।
दकाभिसेचना तेपि, पापकम्मा पमुच्चरे॥
‘‘सचे इमा नदियो ते, पापं पुब्बे कतं वहुं।
पुञ्ञम्पिमा वहेय्युं ते, तेन त्वं परिबाहिरो॥
‘‘यस्स ब्राह्मण त्वं भीतो, सदा उदकमोतरि।
तमेव ब्रह्मे मा कासि, मा ते सीतं छविं हने’’॥
‘‘कुम्मग्गपटिपन्नं मं, अरियमग्गं समानयि।
दकाभिसेचना भोति, इमं साटं ददामि ते’’॥
‘‘तुय्हेव साटको होतु, नाहमिच्छामि साटकं।
सचे भायसि दुक्खस्स, सचे ते दुक्खमप्पियं॥
‘‘माकासि पापकं कम्मं, आवि वा यदि वा रहो।
सचे च पापकं कम्मं, करिस्ससि करोसि वा॥
‘‘न ते दुक्खा पमुत्यत्थि, उपेच्चापि [उप्पच्चापि (अट्ठ॰ पाठन्तरं)] पलायतो।
सचे भायसि दुक्खस्स, सचे ते दुक्खमप्पियं॥
‘‘उपेहि सरणं बुद्धं, धम्मं सङ्घञ्च तादिनं।
समादियाहि सीलानि, तं ते अत्थाय हेहिति’’॥
‘‘उपेमि सरणं बुद्धं, धम्मं सङ्घञ्च तादिनं।
समादियामि सीलानि, तं मे अत्थाय हेहिति॥
‘‘ब्रह्मबन्धु पुरे आसिं, अज्जम्हि सच्चब्राह्मणो।
तेविज्जो वेदसम्पन्नो, सोत्तियो चम्हि न्हातको’’ति॥
… पुण्णा थेरी…।
सोळसनिपातो निट्ठितो।