३०. चितकपूजकवग्गो
१. चितकपूजकत्थेरअपदानं
‘‘अजितो नाम नामेन, अहोसिं ब्राह्मणो तदा।
आहुतिं यिट्ठुकामोहं, नानापुप्फं समानयिं॥
‘‘जलन्तं चितकं दिस्वा, सिखिनो लोकबन्धुनो।
तञ्च पुप्फं समानेत्वा, चितके ओकिरिं अहं॥
‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं पुप्फमभिपूजयिं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं॥
‘‘सत्तवीसे [सत्ततिंसे (क॰)] इतो कप्पे, सत्तासुं मनुजाधिपा।
सुपज्जलितनामा ते, चक्कवत्ती महब्बला॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे।
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा चितकपूजको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
चितकपूजकत्थेरस्सापदानं पठमं।
२. पुप्फधारकत्थेरअपदानं
‘‘वाकचीरधरो आसिं, अजिनुत्तरवासनो।
अभिञ्ञा पञ्च निब्बत्ता, चन्दस्स परिमज्जको॥
‘‘विपस्सिं लोकपज्जोतं, दिस्वा अभिगतं ममं।
पारिच्छत्तकपुप्फानि, धारेसिं सत्थुनो अहं॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं पुप्फमभिपूजयिं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, धारणाय इदं फलं॥
‘‘सत्तासीतिम्हितो कप्पे, एको आसिं महीपति।
समन्तधारणो नाम, चक्कवत्ती महब्बलो॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा पुप्फधारको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
पुप्फधारकत्थेरस्सापदानं दुतियं।
३. छत्तदायकत्थेरअपदानं
‘‘पुत्तो मम पब्बजितो, कासायवसनो तदा।
सो च बुद्धत्तं सम्पत्तो, निब्बुतो लोकपूजितो॥
‘‘विचिनन्तो सकं पुत्तं, अगमं पच्छतो अहं।
निब्बुतस्स महन्तस्स, चितकं अगमासहं॥
‘‘पग्गय्ह अञ्जलिं तत्थ, वन्दित्वा चितकं अहं।
सेतच्छत्तञ्च पग्गय्ह, आरोपेसिं अहं तदा॥
‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं छत्तमभिरोपयिं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, छत्तदानस्सिदं फलं॥
‘‘पञ्चवीसे इतो कप्पे, सत्त आसुं जनाधिपा।
महारहसनामा ते, चक्कवत्ती महब्बला॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा छत्तदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
छत्तदायकत्थेरस्सापदानं ततियं।
४. सद्दसञ्ञकत्थेरअपदानं
‘‘अनुग्गतम्हि आदिच्चे, पनादो [पसादो (स्या॰ अट्ठ॰)] विपुलो अहु।
बुद्धसेट्ठस्स लोकम्हि, पातुभावो महेसिनो॥
‘‘घोस [सद्द (सी॰ स्या॰)] मस्सोसहं तत्थ, न च पस्सामि तं जिनं।
मरणञ्च अनुप्पत्तो, बुद्धसञ्ञमनुस्सरिं॥
‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं सञ्ञमलभिं तदा।
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा सद्दसञ्ञको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
सद्दसञ्ञकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं।
५. गोसीसनिक्खेपकत्थेरअपदानं
‘‘आरामद्वारा निक्खम्म, गोसीसं सन्थतं मया।
अनुभोमि सकं कम्मं, पुब्बकम्मस्सिदं फलं॥
‘‘आजानिया वातजवा, सिन्धवा सीघवाहना।
अनुभोमि सब्बमेतं, गोसीसस्स इदं फलं॥
‘‘अहो कारं परमकारं, सुखत्ते सुकतं मया।
सङ्घे कतस्स कारस्स, न अञ्ञं कलमग्घति॥
‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं सीसं सन्थरिं अहं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, सन्थरस्स इदं फलं॥
‘‘पञ्चसत्ततिकप्पम्हि, सुप्पतिट्ठितनामको।
एको आसिं महातेजो, चक्कवत्ती महब्बलो॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा गोसीसनिक्खेपको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
गोसीसनिक्खेपकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं।
६. पादपूजकत्थेरअपदानं
‘‘पब्बते हिमवन्तम्हि, अहोसिं किन्नरो तदा।
अद्दसं विरजं बुद्धं, पीतरंसिंव भाणुमं॥
‘‘उपेतं तमहं [उपेतोपि तदा (स्या॰), उपेसिं तमहं (?)] बुद्धं, विपस्सिं लोकनायकं।
चन्दनं तगरञ्चापि, पादे ओसिञ्चहं तदा॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं पादं अभिपूजयिं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, पादपूजायिदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा पादपूजको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
पादपूजकत्थेरस्सापदानं छट्ठं।
७. देसकित्तकत्थेरअपदानं
‘‘उपसालकनामोहं , अहोसिं ब्राह्मणो तदा।
काननं वनमोगाळ्हं, लोकजेट्ठं नरासभं॥
‘‘दिस्वान वन्दिं पादेसु, लोकाहुतिपटिग्गहं।
पसन्नचित्तं मं ञत्वा, बुद्धो अन्तरधायथ॥
‘‘कानना अभिनिक्खम्म, बुद्धसेट्ठमनुस्सरिं।
तं देसं कित्तयित्वान, कप्पं सग्गम्हि मोदहं॥
‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं देसमभिकित्तयिं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, कित्तनाय इदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा देसकित्तको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
देसकित्तकत्थेरस्सापदानं सत्तमं।
८. सरणगमनियत्थेरअपदानं
‘‘पब्बते हिमवन्तम्हि, अहोसिं लुद्दको तदा।
विपस्सिं अद्दसं बुद्धं, लोकजेट्ठं नरासभं॥
‘‘उपासित्वान सम्बुद्धं, वेय्यावच्चमकासहं।
सरणञ्च उपागच्छिं, द्विपदिन्दस्स तादिनो॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, सरणं उपगच्छहं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, सरणागमनप्फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा सरणगमनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
सरणगमनियत्थेरस्सापदानं अट्ठमं।
९. अम्बपिण्डियत्थेरअपदानं
‘‘रोमसो नाम नामेन, दानवो इति विस्सुतो।
अम्बपिण्डी मया दिन्ना [अम्बपिण्डो मया दिन्नो (स्या॰)], विपस्सिस्स महेसिनो॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, यमम्बमददिं तदा।
दुग्गतिं नाभिजानामि, अम्बदानस्सिदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा अम्बपिण्डियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
अम्बपिण्डियत्थेरस्सापदानं नवमं।
१०. अनुसंसावकत्थेरअपदानं
‘‘पिण्डाय चरमानाहं, विपस्सिमद्दसं जिनं।
उळुङ्गभिक्खं पादासिं, द्विपदिन्दस्स तादिनो॥
‘‘पसन्नचित्तो सुमनो, अभिवादेसहं तदा।
अनुसंसावयिं बुद्धं, उत्तमत्थस्स पत्तिया॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, अनुसंसावयिं अहं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, अनुसंसावना फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा अनुसंसावको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
अनुसंसावकत्थेरस्सापदानं दसमं।
चितकपूजकवग्गो तिंसतिमो।
तस्सुद्दानं –
चितकं पारिछत्तो च, सद्दगोसीससन्थरं।
पादो पदेसं सरणं, अम्बो संसावकोपि च।
अट्ठतालीस गाथायो, गणितायो विभाविभि॥
अथ वग्गुद्दानं –
कणिकारो हत्थिददो, आलम्बणुदकासनं।