३५. एकपदुमियवग्गो
१. एकपदुमियत्थेरअपदानं
‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू।
भवाभवे विभावेन्तो, तारेसि जनतं बहुं॥
‘‘हंसराजा तदा होमि, दिजानं पवरो अहं।
जातस्सरं समोगय्ह, कीळामि हंसकीळितं॥
‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो।
जातस्सरस्स उपरि, आगच्छि तावदे जिनो॥
‘‘दिस्वानहं देवदेवं, सयम्भुं लोकनायकं।
वण्टे छेत्वान पदुमं, सतपत्तं मनोरमं॥
‘‘मुखतुण्डेन पग्गय्ह, पसन्नो लोकनायके [विप्पसन्नेन चेतसा (स्या॰)]।
उक्खिपित्वान गगणे [उक्खिपित्वा नलाटेन (क॰)], बुद्धसेट्ठं अपूजयिं॥
‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो।
अन्तलिक्खे ठितो सत्था, अका मे अनुमोदनं॥
‘‘‘इमिना एकपदुमेन, चेतनापणिधीहि च।
कप्पानं सतसहस्सं, विनिपातं न गच्छसि’॥
‘‘इदं वत्वान सम्बुद्धो, जलजुत्तमनामको।
मम कम्मं पकित्तेत्वा, अगमा येन पत्थितं॥
‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा।
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे।
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा एकपदुमियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
एकपदुमियत्थेरस्सापदानं पठमं।
२. तीणुप्पलमालियत्थेरअपदानं
‘‘चन्दभागानदीतीरे , अहोसिं वानरो तदा।
अद्दसं विरजं बुद्धं, निसिन्नं पब्बतन्तरे॥
‘‘ओभासेन्तं दिसा सब्बा, सालराजंव फुल्लितं।
लक्खणब्यञ्जनूपेतं, दिस्वा अत्तमनो अहुं॥
‘‘उदग्गचित्तो सुमनो, पीतिया हट्ठमानसो।
तीणि उप्पलपुप्फानि, मत्थके अभिरोपयिं॥
‘‘पुप्फानि अभिरोपेत्वा, विपस्सिस्स महेसिनो।
सगारवो भवित्वान [गमित्वान (सी॰), नमित्वान (क॰)], पक्कामिं उत्तरामुखो॥
‘‘गच्छन्तो पटिकुटिको, विप्पसन्नेन चेतसा।
सेलन्तरे पतित्वान [पपतित्वा (स्या॰ क॰)], पापुणिं जीवितक्खयं॥
‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च।
जहित्वा मानुसं देहं [पुरिमं जातिं (?) उपरि ३८ वग्गे ततियापदाने एवमेव दिस्सति], तावतिंसमगच्छहं॥
‘‘सतानं तीणिक्खत्तुञ्च, देवरज्जं अकारयिं।
सतानं पञ्चक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं॥
३. धजदायकत्थेरअपदानं
‘‘तिस्सो नाम अहु सत्था, लोकजेट्ठो नरासभो।
तयोपधिक्खये [तस्सोपधिक्खये (सी॰)] दिस्वा, धजं आरोपितं मया॥
‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च।
जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं॥
‘‘सतानं तीणिक्खत्तुञ्च, देवरज्जं अकारयिं।
सतानं पञ्चक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं॥
‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं।
अनुभोमि सकं कम्मं, पुब्बे सुकतमत्तनो॥
‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा।
दुग्गतिं नाभिजानामि, धजदानस्सिदं फलं॥
‘‘इच्छमानो चहं अज्ज, सकाननं सपब्बतं।
खोमदुस्सेन छादेय्यं, तदा मय्हं कते फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा धजदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
धजदायकत्थेरस्सापदानं ततियं।
४. तिकिङ्कणिपूजकत्थेरअपदानं
‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, भूतगणो नाम पब्बतो।
तत्थद्दसं पंसुकूलं, दुमग्गम्हि विलग्गितं॥
‘‘तीणि किङ्कणिपुप्फानि, ओचिनित्वानहं तदा।
हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, पंसुकूलं अपूजयिं॥
‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा।
दुग्गतिं नाभिजानामि, तिण्णं पुप्फानिदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा तिकिङ्कणिपूजको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
तिकिङ्कणिपूजकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं।
५. नळागारिकत्थेरअपदानं
‘‘हिमवन्तस्साविदूरे , हारितो नाम पब्बतो।
सयम्भू नारदो नाम, रुक्खमूले वसी तदा॥
‘‘नळागारं करित्वान, तिणेन छादयिं अहं।
चङ्कमं सोधयित्वान, सयम्भुस्स अदासहं॥
‘‘चतुद्दससु कप्पेसु, देवलोके रमिं अहं।
चतुसत्ततिक्खत्तुञ्च, देवरज्जं अकारयिं॥
‘‘चतुसत्तति [सत्तसत्तति (सी॰)] क्खत्तुञ्च , चक्कवत्ती अहोसहं।
पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं॥
‘‘उब्बिद्धं भवनं मय्हं, इन्दलट्ठीव उग्गतं।
सहस्सथम्भं अतुलं, विमानं सपभस्सरं॥
‘‘द्वे सम्पत्ती अनुभोत्वा, सुक्कमूलेन चोदितो।
गोतमस्स भगवतो, सासने पब्बजिं अहं॥
‘‘पधानपहितत्तोम्हि , उपसन्तो निरूपधि।
नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
६. चम्पकपुप्फियत्थेरअपदानं
‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, जापलो [चापलो (सी॰), छापलो (स्या॰)] नाम पब्बतो।
बुद्धो सुदस्सनो नाम, विहासि पब्बतन्तरे॥
‘‘पुप्फं हेमवन्तं [हेमवतं (सी॰), हेमवण्णं (स्या॰)] गय्ह, गच्छं वेहायसेनहं।
अद्दसं विरजं बुद्धं, ओघतिण्णमनासवं॥
‘‘सत्त चम्पकपुप्फानि, सीसे कत्वानहं तदा।
बुद्धस्स अभिरोपेसिं, सयम्भुस्स महेसिनो॥
‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं पुप्फमभिरोपयिं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा चम्पकपुप्फियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
चम्पकपुप्फियत्थेरस्सापदानं छट्ठं।
७. पदुमपूजकत्थेरअपदानं
‘‘हिमवन्तस्साविदूरे , रोमसो नाम पब्बतो।
बुद्धोपि सम्भवो नाम, अब्भोकासे वसी तदा॥
‘‘भवना निक्खमित्वान, पदुमं धारयिं अहं।
एकाहं धारयित्वान, पुन भवनुपागमिं॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं पुप्फमभिरोपयिं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा पदुमपूजको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
पदुमपूजकत्थेरस्सापदानं सत्तमं।
तेरसमं भाणवारं।
८. तिणमुट्ठिदायकत्थेरअपदानं
‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, लम्बको नाम पब्बतो।
उपतिस्सो नाम सम्बुद्धो, अब्भोकासम्हि चङ्कमि॥
‘‘मिगलुद्दो तदा आसिं, अरञ्ञे कानने अहं।
दिस्वान तं देवदेवं, सयम्भुं अपराजितं॥
‘‘विप्पसन्नेन चित्तेन, तदा तस्स महेसिनो।
निसीदनत्थं बुद्धस्स, तिणमुट्ठिमदासहं॥
‘‘दत्वान देवदेवस्स, भिय्यो चित्तं पसादयिं।
सम्बुद्धं अभिवादेत्वा, पक्कामिं उत्तरामुखो॥
‘‘अचिरं गतमत्तं मं, मिगराजा अपोथयि [अहेठयि (सी॰ स्या॰)]।
सीहेन पोथितो [पातितो (सी॰ स्या॰)] सन्तो, तत्थ कालङ्कतो अहं॥
‘‘आसन्ने मे कतं कम्मं, बुद्धसेट्ठे अनासवे।
सुमुत्तो सरवेगोव, देवलोकं अगञ्छहं॥
‘‘यूपो तत्थ सुभो आसि, पुञ्ञकम्माभिनिम्मितो।
सहस्सकण्डो सतभेण्डु, धजालु हरितामयो॥
‘‘पभा निद्धावते तस्स, सतरंसीव उग्गतो।
९. तिन्दुकफलदायकत्थेरअपदानं
‘‘कणिकारंव जोतन्तं, निसिन्नं पब्बतन्तरे।
अद्दसं विरजं बुद्धं, ओघतिण्णमनासवं॥
‘‘तिन्दुकं सफलं दिस्वा, भिन्दित्वान सकोसकं [सकोटकं (सी॰), सकोटिकं (स्या॰)]।
पसन्नचित्तो सुमनो, सयम्भुस्स मदासहं [वेस्सभुस्स अदासहं (सी॰)]॥
‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं फलमददिं तदा।
दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा तिन्दुकफलदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
तिन्दुकफलदायकत्थेरस्सापदानं नवमं।
१०. एकञ्जलियत्थेरअपदानं
‘‘रोमसो [रेवतो (सी॰)] नाम सम्बुद्धो, नदीकूले वसी तदा।
अद्दसं विरजं बुद्धं, पीतरंसिंव भाणुमं॥
‘‘उक्कामुखपहट्ठंव , खदिरङ्गारसन्निभं।
ओसधिंव विरोचन्तं, एकञ्जलिमकासहं॥
‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं अञ्जलिमकासहं।
दुग्गतिं नाभिजानामि, अञ्जलिया इदं फलं॥
‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे॰… कतं बुद्धस्स सासनं’’॥
इत्थं सुदं आयस्मा एकञ्जलियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति।
एकञ्जलियत्थेरस्सापदानं दसमं।
एकपदुमियवग्गो पञ्चतिंसतिमो।
तस्सुद्दानं –
पदुमी उप्पलमाली, धजो किङ्कणिकं नळं [किङ्कणिको नळो (सी॰)]।
चम्पको पदुमो मुट्ठि, तिन्दुकेकञ्जली तथा।
छ च सट्ठि च गाथायो, गणितायो विभाविभि॥