१३. सुमेधबुद्धवंसो
पदुमुत्तरस्स अपरेन, सुमेधो नाम नायको।
दुरासदो उग्गतेजो, सब्बलोकुत्तमो मुनि॥
पसन्ननेत्तो सुमुखो, ब्रहा उजु पतापवा।
हितेसी सब्बसत्तानं, बहू मोचेसि बन्धना॥
यदा बुद्धो पापुणित्वा, केवलं बोधिमुत्तमं।
सुदस्सनम्हि नगरे, धम्मचक्कं पवत्तयि॥
तस्सापि अभिसमया तीणि, अहेसुं धम्मदेसने।
कोटिसतसहस्सानं, पठमाभिसमयो अहु॥
पुनापरं कुम्भकण्णं, यक्खं सो दमयी जिनो।
नवुतिकोटिसहस्सानं, दुतियाभिसमयो अहु॥
पुनापरं अमितयसो, चतुसच्चं पकासयि।
असीतिकोटिसहस्सानं, ततियाभिसमयो अहु॥
सन्निपाता तयो आसुं, सुमेधस्स महेसिनो।
खीणासवानं विमलानं, सन्तचित्तान तादिनं॥
सुदस्सनं नाम नगरं, उपगञ्छि जिनो यदा।
तदा खीणासवा भिक्खू, समिंसु सतकोटियो॥
पुनापरं देवकूटे, भिक्खूनं कथिनत्थते।
तदा नवुतिकोटीनं, दुतियो आसि समागमो॥
पुनापरं दसबलो, यदा चरति चारिकं।
तदा असीतिकोटीनं, ततियो आसि समागमो॥
अहं तेन समयेन, उत्तरो नाम माणवो।
असीतिकोटियो मय्हं, घरे सन्निचितं धनं॥
केवलं सब्बं दत्वान, ससङ्घे लोकनायके।
सरणं तस्सुपगञ्छिं, पब्बज्जञ्चाभिरोचयिं॥
सोपि मं बुद्धो ब्याकासि, करोन्तो अनुमोदनं।
‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, अयं बुद्धो भविस्सति॥
‘‘पधानं पदहित्वान…पे॰… हेस्साम सम्मुखा इमं’’॥
तस्सापि वचनं सुत्वा, भिय्यो चित्तं पसादयिं।
उत्तरिं वतमधिट्ठासिं, दसपारमिपूरिया॥
सुत्तन्तं विनयञ्चापि, नवङ्गं सत्थुसासनं।
सब्बं परियापुणित्वान, सोभयिं जिनसासनं॥
तत्थप्पमत्तो विहरन्तो, निसज्जट्ठानचङ्कमे।
अभिञ्ञासु पारमिं गन्त्वा, ब्रह्मलोकमगञ्छहं॥
सुदस्सनं नाम नगरं, सुदत्तो नाम खत्तियो।
सुदत्ता नाम जनिका, सुमेधस्स महेसिनो॥
नववस्ससहस्सानि, अगारं अज्झ सो वसि।
सुचन्दकञ्चनसिरिवड्ढा, तयो पासादमुत्तमा॥
तिसोळससहस्सानि, नारियो समलङ्कता।
सुमना नाम सा नारी, पुनब्बसु नाम अत्रजो॥
निमित्ते चतुरो दिस्वा, हत्थियानेन निक्खमि।
अनूनकं अड्ढमासं, पधानं पदही जिनो॥
ब्रह्मुना याचितो सन्तो, सुमेधो लोकनायको।
वत्ति चक्कं महावीरो, सुदस्सनुय्यानमुत्तमे॥
सरणो सब्बकामो च, अहेसुं अग्गसावका।
सागरो नामुपट्ठाको, सुमेधस्स महेसिनो॥
रामा चेव सुरामा च, अहेसुं अग्गसाविका।
बोधि तस्स भगवतो, महानीपोति वुच्चति॥
उरुवेला यसवा च, अहेसुं अग्गुपट्ठका।
यसोधरा सिरिमा च [यसा नाम सिरिमा च (स्या॰ कं॰)], अहेसुं अग्गुपट्ठिका॥
अट्ठासीतिरतनानि, अच्चुग्गतो महामुनि।
ओभासेति दिसा सब्बा, चन्दो तारगणे यथा॥
चक्कवत्तिमणी नाम, यथा तपति योजनं।
तथेव तस्स रतनं, समन्ता फरति योजनं॥
नवुतिवस्ससहस्सानि , आयु विज्जति तावदे।
तावता तिट्ठमानो सो, तारेसि जनतं बहुं॥
तेविज्जछळभिञ्ञेहि, बलप्पत्तेहि तादिहि।
समाकुलमिदं आसि, अरहन्तेहि साधुहि॥
तेपि सब्बे अमितयसा, विप्पमुत्ता निरूपधी।
ञाणालोकं दस्सयित्वा, निब्बुता ते महायसा॥
सुमेधो जिनवरो बुद्धो, मेधारामम्हि निब्बुतो।
धातुवित्थारिकं आसि, तेसु तेसु पदेसतोति॥
सुमेधस्स भगवतो वंसो एकादसमो।