७. रेवतबुद्धवंसो
सुमनस्स अपरेन, रेवतो नाम नायको।
अनूपमो असदिसो, अतुलो उत्तमो जिनो॥
सोपि धम्मं पकासेसि, ब्रह्मुना अभियाचितो।
खन्धधातुववत्थानं, अप्पवत्तं भवाभवे॥
तस्साभिसमया तीणि, अहेसुं धम्मदेसने।
गणनाय न वत्तब्बो, पठमाभिसमयो अहु॥
यदा अरिन्दमं राजं [राजानं (क॰)], विनेसि रेवतो मुनि।
तदा कोटिसहस्सानं, दुतियाभिसमयो अहु॥
सत्ताहं पटिसल्लाना, वुट्ठहित्वा नरासभो।
कोटिसतं नरमरूनं, विनेसि उत्तमे फले॥
सन्निपाता तयो आसुं, रेवतस्स महेसिनो।
खीणासवानं विमलानं, सुविमुत्तान तादिनं॥
अतिक्कन्ता गणनपथं, पठमं ये समागता।
कोटिसतसहस्सानं, दुतियो आसि समागमो॥
योपि [यो सो (स्या॰ कं॰ क॰)] पञ्ञाय असमो, तस्स चक्कानुवत्तको।
सो तदा ब्याधितो आसि, पत्तो जीवितसंसयं॥
तस्स गिलानपुच्छाय, ये तदा उपगता मुनी।
कोटिसहस्सा अरहन्तो, ततियो आसि समागमो॥
अहं तेन समयेन, अतिदेवो नाम ब्राह्मणो।
उपगन्त्वा रेवतं बुद्धं, सरणं तस्स गञ्छहं॥
तस्स सीलं समाधिञ्च, पञ्ञागुणमनुत्तमं।
थोमयित्वा यथाथामं, उत्तरीयमदासहं॥
सोपि मं बुद्धो ब्याकासि, रेवतो लोकनायको।
‘‘अपरिमेय्यितो कप्पे, अयं बुद्धो भविस्सति॥
‘‘पधानं पदहित्वान…पे॰… हेस्साम सम्मुखा इमं’’॥
तस्सापि वचनं सुत्वा, भिय्यो चित्तं पसादयिं।
उत्तरिं वतमधिट्ठासिं, दसपारमिपूरिया॥
तदापि तं बुद्धधम्मं, सरित्वा अनुब्रूहयिं।
आहरिस्सामि तं धम्मं, यं मय्हं अभिपत्थितं॥
नगरं सुधञ्ञवती नाम [सुधम्मकं नाम (सी॰), सुधञ्ञकं नाम (स्या॰)], विपुलो नाम खत्तियो।
विपुला नाम जनिका, रेवतस्स महेसिनो॥
छ च वस्ससहस्सानि [छब्बस्ससहस्सानि (सी॰ स्या॰)], अगारं अज्झ सो वसि।
सुदस्सनो रतनग्घि, आवेळो च विभूसितो।
पुञ्ञकम्माभिनिब्बत्ता, तयो पासादमुत्तमा॥
तेत्तिंस च सहस्सानि, नारियो समलङ्कता।
सुदस्सना नाम नारी, वरुणो नाम अत्रजो॥
निमित्ते चतुरो दिस्वा, रथयानेन निक्खमि।
अनूनसत्तमासानि, पधानं पदही जिनो॥
ब्रह्मुना याचितो सन्तो, रेवतो लोकनायको।
वत्ति चक्कं महावीरो, वरुणारामे सिरीघरे॥
वरुणो ब्रह्मदेवो च, अहेसुं अग्गसावका।
सम्भवो नामुपट्ठाको, रेवतस्स महेसिनो॥
भद्दा चेव सुभद्दा च, अहेसुं अग्गसाविका।
सोपि बुद्धो असमसमो, नागमूले अबुज्झथ॥
पदुमो कुञ्जरो चेव, अहेसुं अग्गुपट्ठिका।
सिरीमा चेव यसवती, अहेसुं अग्गुपट्ठिका॥
उच्चत्तनेन सो बुद्धो, असीतिहत्थमुग्गतो।
ओभासेति दिसा सब्बा, इन्दकेतुव उग्गतो॥
तस्स सरीरे निब्बत्ता, पभामाला अनुत्तरा।
दिवा वा यदि वा रत्तिं, समन्ता फरति योजनं॥
सट्ठिवस्ससहस्सानि, आयु विज्जति तावदे।
तावता तिट्ठमानो सो, तारेसि जनतं बहुं॥
दस्सयित्वा बुद्धबलं, अमतं लोके पकासयं।
निब्बायि अनुपादानो, यथग्गुपादानसङ्खया॥
सो च कायो रतननिभो, सो च धम्मो असादिसो।
सब्बं तमन्तरहितं, ननु रित्ता सब्बसङ्खारा॥
रेवतो यसधरो बुद्धो, निब्बुतो सो महापुरे।
धातुवित्थारिकं आसि, तेसु तेसु पदेसतोति॥
रेवतस्स भगवतो वंसो पञ्चमो।