१८. सिद्धत्थबुद्धवंसो
धम्मदस्सिस्स अपरेन, सिद्धत्थो नाम नायको।
निहनित्वा तमं सब्बं, सूरियो अब्भुग्गतो यथा॥
सोपि पत्वान सम्बोधिं, सन्तारेन्तो सदेवकं।
अभिवस्सि धम्ममेघेन, निब्बापेन्तो सदेवकं॥
तस्सापि अतुलतेजस्स, अहेसुं अभिसमया तयो।
कोटिसतसहस्सानं, पठमाभिसमयो अहु॥
पुनापरं भीमरथे [हिमरट्ठे (क॰)], यदा आहनि दुन्दुभिं।
तदा नवुतिकोटीनं, दुतियाभिसमयो अहु॥
यदा बुद्धो धम्मं देसेसि, वेभारे सो पुरुत्तमे।
तदा नवुतिकोटीनं, ततियाभिसमयो अहु॥
सन्निपाता तयो आसुं, तस्मिम्पि द्विपदुत्तमे।
खीणासवानं विमलानं, सन्तचित्तान तादिनं॥
कोटिसतानं नवुतीनं [नवुतिया (स्या॰ कं॰)], असीतियापि च कोटिनं।
एते आसुं तयो ठाना, विमलानं समागमे॥
अहं तेन समयेन, मङ्गलो नाम तापसो।
उग्गतेजो दुप्पसहो, अभिञ्ञाबलसमाहितो॥
जम्बुतो फलमानेत्वा [फलमाहत्वा (सी॰ स्या॰)] सिद्धत्थस्स अदासहं।
पटिग्गहेत्वा सम्बुद्धो, इदं वचनमब्रवि॥
‘‘पस्सथ इमं तापसं, जटिलं उग्गतापनं।
चतुन्नवुतितो कप्पे, अयं बुद्धो भविस्सति॥
‘‘पधानं पदहित्वान…पे॰… हेस्साम सम्मुखा इमं’’॥
तस्सापि वचनं सुत्वा, भिय्यो चित्तं पसादयिं।
उत्तरिं वतमधिट्ठासिं, दसपारमिपूरिया॥
वेभारं नाम नगरं, उदेनो नाम खत्तियो।
सुफस्सा नाम जनिका, सिद्धत्थस्स महेसिनो॥
दसवस्ससहस्सानि , अगारं अज्झ सो वसि।
कोकासुप्पलकोकनदा, तयो पासादमुत्तमा॥
तिसोळससहस्सानि, नारियो समलङ्कता।
सोमनस्सा नाम सा नारी, अनुपमो नाम अत्रजो॥
निमित्ते चतुरो दिस्वा, सिविकायाभिनिक्खमि।
अनूनदसमासानि, पधानं पदही जिनो॥
ब्रह्मुना याचितो सन्तो, सिद्धत्थो लोकनायको।
वत्ति चक्कं महावीरो, मिगदाये नरुत्तमो॥
सम्बलो च सुमित्तो च, अहेसुं अग्गसावका।
रेवतो नामुपट्ठाको, सिद्धत्थस्स महेसिनो॥
सीवला च सुरामा च, अहेसुं अग्गसाविका।
बोधि तस्स भगवतो, कणिकारोति वुच्चति॥
सुप्पियो च समुद्दो च, अहेसुं अग्गुपट्ठका।
रम्मा चेव सुरम्मा च, अहेसुं अग्गुपट्ठिका॥
सो बुद्धो सट्ठिरतनं, अहोसि नभमुग्गतो।
कञ्चनग्घियसङ्कासो, दससहस्सी विरोचति॥
सोपि बुद्धो असमसमो, अतुलो अप्पटिपुग्गलो।
वस्ससतसहस्सानि, लोके अट्ठासि चक्खुमा॥
विपुलं पभं दस्सयित्वा, पुप्फापेत्वान सावके।
विलासेत्वा समापत्या, निब्बुतो सो ससावको॥
सिद्धत्थो मुनिवरो बुद्धो, अनोमारामम्हि निब्बुतो।
तत्थेवस्स थूपवरो, चतुयोजनमुग्गतोति॥
सिद्धत्थस्स भगवतो वंसो सोळसमो।