२७. गोतमबुद्धवंसो
अहमेतरहि सम्बुद्धो [बुद्धो (सी॰)], गोतमो सक्यवड्ढनो।
पधानं पदहित्वान, पत्तो सम्बोधिमुत्तमं॥
ब्रह्मुना याचितो सन्तो, धम्मचक्कं पवत्तयिं।
अट्ठारसन्नं कोटीनं, पठमाभिसमयो अहु॥
ततो परञ्च देसेन्ते, नरदेवसमागमे।
गणनाय न वत्तब्बो, दुतियाभिसमयो अहु॥
इधेवाहं एतरहि, ओवदिं मम अत्रजं।
गणनाय न वत्तब्बो, ततियाभिसमयो अहु॥
एकोसि सन्निपातो मे, सावकानं महेसिनं।
अड्ढतेळससतानं, भिक्खूनासि समागमो॥
विरोचमानो विमलो, भिक्खुसङ्घस्स मज्झगो।
ददामि पत्थितं सब्बं, मणीव सब्बकामदो॥
फलमाकङ्खमानानं , भवच्छन्दजहेसिनं।
चतुसच्चं पकासेमि, अनुकम्पाय पाणिनं॥
दसवीससहस्सानं, धम्माभिसमयो अहु।
एकद्विन्नं अभिसमयो, गणनातो असङ्खियो॥
वित्थारिकं बाहुजञ्ञं, इद्धं फीतं सुफुल्लितं।
इध मय्हं सक्यमुनिनो, सासनं सुविसोधितं॥
अनासवा वीतरागा, सन्तचित्ता समाहिता।
भिक्खूनेकसता सब्बे, परिवारेन्ति मं सदा॥
इदानि ये एतरहि, जहन्ति मानुसं भवं।
अप्पत्तमानसा सेखा, ते भिक्खू विञ्ञुगरहिता॥
अरियञ्च संथोमयन्ता, सदा धम्मरता जना।
बुज्झिस्सन्ति सतिमन्तो, संसारसरितं गता॥
नगरं कपिलवत्थु मे, राजा सुद्धोदनो पिता।
मय्हं जनेत्तिका माता, मायादेवीति वुच्चति॥
एकूनतिंसवस्सानि , अगारं अज्झहं वसिं।
रम्मो सुरम्मो सुभको, तयो पासादमुत्तमा॥
चत्तारीससहस्सानि, नारियो समलङ्कता।
भद्दकञ्चना नाम नारी, राहुलो नाम अत्रजो॥
निमित्ते चतुरो दिस्वा, अस्सयानेन निक्खमिं।
छब्बस्सं पधानचारं, अचरिं दुक्करं अहं॥
बाराणसियं इसिपतने, चक्कं पवत्तितं मया।
अहं गोतमसम्बुद्धो, सरणं सब्बपाणिनं॥
कोलितो उपतिस्सो च, द्वे भिक्खू अग्गसावका।
आनन्दो नामुपट्ठाको, सन्तिकावचरो मम।
खेमा उप्पलवण्णा च, भिक्खुनी अग्गसाविका॥
चित्तो हत्थाळवको च, अग्गुपट्ठाकुपासका।
नन्दमाता च उत्तरा, अग्गुपट्ठिकुपासिका॥
अहं अस्सत्थमूलम्हि, पत्तो सम्बोधिमुत्तमं।
ब्यामप्पभा सदा मय्हं, सोळसहत्थमुग्गता॥
अप्पं वस्ससतं आयु, इदानेतरहि विज्जति।
तावता तिट्ठमानोहं, तारेमि जनतं बहुं॥
ठपयित्वान धम्मुक्कं, पच्छिमं जनबोधनं।
अहम्पि नचिरस्सेव, सद्धिं सावकसङ्घतो।
इधेव परिनिब्बिस्सं, अग्गी वाहारसङ्खया॥
तानि च अतुलतेजानि, इमानि च दसबलानि [यसबलानि (अट्ठ॰)]।
अयञ्च गुणधारणो देहो, द्वत्तिंसवरलक्खणविचित्तो॥
दस दिसा पभासेत्वा, सतरंसीव छप्पभा।
सब्बं तमन्तरहिस्सन्ति, ननु रित्ता सब्बसङ्खाराति॥
गोतमस्स भगवतो वंसो पञ्चवीसतिमो।