२०. फुस्सबुद्धवंसो
तत्थेव मण्डकप्पम्हि, अहु सत्था अनुत्तरो।
अनुपमो असमसमो, फुस्सो लोकग्गनायको॥
सोपि सब्बं तमं हन्त्वा, विजटेत्वा महाजटं।
सदेवकं तप्पयन्तो, अभिवस्सि अमतम्बुना॥
धम्मचक्कं पवत्तेन्ते, फुस्से नक्खत्तमङ्गले।
कोटिसतसहस्सानं, पठमाभिसमयो अहु॥
नवुतिसतसहस्सानं , दुतियाभिसमयो अहु।
असीतिसतसहस्सानं, ततियाभिसमयो अहु॥
सन्निपाता तयो आसुं, फुस्सस्सापि महेसिनो।
खीणासवानं विमलानं, सन्तचित्तान तादिनं॥
सट्ठिसतसहस्सानं , पठमो आसि समागमो।
पञ्ञाससतसहस्सानं, दुतियो आसि समागमो॥
चत्तारीससतसहस्सानं, ततियो आसि समागमो।
अनुपादा विमुत्तानं, वोच्छिन्नपटिसन्धिनं॥
अहं तेन समयेन, विजितावी नाम खत्तियो।
छड्डयित्वा महारज्जं, पब्बजिं तस्स सन्तिके॥
सोपि मं बुद्धो ब्याकासि, फुस्सो लोकग्गनायको।
‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, अयं बुद्धो भविस्सति॥
‘‘पधानं पदहित्वान…पे॰… हेस्साम सम्मुखा इमं’’॥
तस्सापि वचनं सुत्वा, भिय्यो चित्तं पसादयिं।
उत्तरिं वतमधिट्ठासिं, दसपारमिपूरिया॥
सुत्तन्तं विनयञ्चापि, नवङ्गं सत्थुसासनं।
सब्बं परियापुणित्वा, सोभयिं जिनसासनं॥
तत्थप्पमत्तो विहरन्तो, ब्रह्मं भावेत्व भावनं।
अभिञ्ञासु पारमिं गन्त्वा, ब्रह्मलोकमगञ्छहं॥
कासिकं नाम नगरं, जयसेनो नाम खत्तियो।
सिरिमा नाम जनिका, फुस्सस्सापि महेसिनो॥
नववस्ससहस्सानि, अगारं अज्झ सो वसि।
गरुळपक्ख हंस सुवण्णभारा, तयो पासादमुत्तमा॥
तिंसइत्थिसहस्सानि, नारियो समलङ्कता।
किसागोतमी नाम नारी, अनूपमो नाम अत्रजो॥
निमित्ते चतुरो दिस्वा, हत्थियानेन निक्खमि।
छमासं पधानचारं, अचरी पुरिसुत्तमो॥
ब्रह्मुना याचितो सन्तो, फुस्सो लोकग्गनायको।
वत्ति चक्कं महावीरो, मिगदाये नरुत्तमो॥
सुरक्खितो धम्मसेनो, अहेसुं अग्गसावका।
सभियो नामुपट्ठाको, फुस्सस्सापि महेसिनो॥
चाला च उपचाला च, अहेसुं अग्गसाविका।
बोधि तस्स भगवतो, आमण्डोति पवुच्चति॥
धनञ्चयो विसाखो च, अहेसुं अग्गुपट्ठका।
पदुमा चेव नागा च, अहेसुं अग्गुपट्ठिका॥
अट्ठपण्णासरतनं , सोपि अच्चुग्गतो मुनि।
सोभते सतरंसीव, उळुराजाव पूरितो॥
नवुतिवस्ससहस्सानि, आयु विज्जति तावदे।
तावता तिट्ठमानो सो, तारेसि जनतं बहुं॥
ओवदित्वा बहू सत्ते, सन्तारेत्वा बहू जने।
सोपि सत्था अतुलयसो, निब्बुतो सो ससावको॥
फुस्सो जिनवरो सत्था, सेनारामम्हि निब्बुतो।
धातुवित्थारिकं आसि, तेसु तेसु पदेसतोति॥
फुस्सस्स भगवतो वंसो अट्ठारसमो।